26 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



of wel een uit eene a of een pëpët ontslaue o of o bevat, bijv. tjampo (vermengd), 

 Mal. tjampur; djago (mais), Mal. djagung; padjo (wiegen), Mal. ayun; garo 

 (krabben), Mal. gavuk; djamaro (smaragd), Mal. Arb, djamarud; afio (opium), 

 Mal. Arb. apiun; ilo (fakkel), Mal. suluh, Mak sulo; nero (passement), Mal. 

 serun ; kalcero (soort visch), Mal. kerung-kerung ; djenggo (baard), Mal. djanggut ; 

 lelo (verbrijzeld), Mal. luluh; eb (uiteinde), Mal. hudjung; ponggo (bijl), Mak. 

 pangkulü; röo (blad), Mal. daun; ngontjo (zuur), van * nggontjo, Jav. keijut', 

 nöro (slok), Sund. lëguk, vgl. § 22. Gewoonlijk was de slotlettergreep 

 oorspronkelijk gesloten, noodzakelijk is dit evenwel niet, een zeker bewijs 

 leveren de beneden te bespreken woorden nao en djao; verder vergelijke men 

 raio (vorsl, prins), met Jav. ra/w, (het woord zou evenwel ook aan een Mal. 

 daluk kunnen beantwoorden), mango (droog) met Sawu. Fidji. mangu; halo 

 (inwikkelen), met Sikka. kalu; tanaö (leeren), met Jav. sinahu. Aan den 

 anderen kant is het volstrekt geen noodzakelijkheid, dat de u in bovengenoemde 

 gevallen in o (of o) verandert, er heerscht daaromtrent volstrekt geen regel- 

 matigheid. Wanneer men bijv. ten opzichte van de vocaal in de slotlettergreep 

 bet Bim. met het naverwanle Sawusch vergelijkt, blijkt dat herhaalde malen 

 de eene laai de u behouden heefl, terwijl die bij de andere in o is overgegaan, 

 of omgekeerd. Soms bestaan ook in het Bim beide vormen naast elkander, 

 bijv. runli en ronti, vgl. ook laso en lasu, po dialectisch voor pu. 



In de slotlettergreep wordt door o voorts gewoonlijk de oorspronkelijke 

 tweeklank au (ou) vertegenwoordigd: bango (soort reiger), Mal. bangaw, fano 

 (wilte plekken op de huid), Mal. panau; mpaö (schor), Mak. parro, vgl. Mal. 

 paraw, nggalo (herlen jagen), Bol. Mong. galou (najagen), /ao (gaan), Jav. laku, 

 Bis. lakau. Eene u vertoont fou (najagen), Mal. Jav. buru, Tag. bugau. 



Wanneer echter alleen de slotlettergreep met den oorspronkelijken tweeklank 

 van een woord overblijft, wordt deze tot ao, tweelettergrepig, doch ineenvloeiend 

 uilgesproken, voorbeelden zijn nao (arenpalm), Mal. enau en djao (groen), Mal. hidjau. 



Aanm. Bura (wit), schijnt tegenover lbanag. furau, Bis. pulau (vgl. Fidji. budó). te staan als wcya; 

 mata tegenover bigay; malay vgl. § 8. Of heeft hier eene verwarring met het woord voor 

 • schuim" (Daj. bura, Mak. busa enz.), plaats gehad? Men vergelijke Sikka. bura, evenals in 

 het Bim.: wit, maar bura-bara: schuim, terwijl in het Bim. bura-bara de beteekenis van 

 •geheel en al of al te maal wit" heeft. Vgl. ook Sumba. bara (wit). In het Daj. beteekenl 

 bura-baraa(n) «anhaltend tadeln" terwijl het Bat. bura, de beteekenis van «vervloeking" heeft, 

 is hierbij het Bim. baa (vervloeken) te brengen? Uit het Oud Jav. wërö vgl. ook Bol. Mong. 

 loba naast Ponos. loivu, Tonmp lëwu, is af te leiden daar er oorspronkelijk een vorm van 

 het woord heeft bestaan met een pëpët in beide lettergrepen, (de overige vormen schijnen 

 wederom ontstaan te zijn uit een met u — m). Voor het wegvallen van de consonant vgl. 

 Mal. buwih. 



De (ó voor een /, r, h, w meest o uitgesproken) slaat voor Is bijna regel- 

 matig (vgl. § 8, 9 en 11) voor eene oorspronkelijke pëpët in de voorlaatste 

 lettergreep, als de laatste eene u (of daaruit ontstane o), bevat. Voorb. mbölju 

 (verzadigd), Jav. besur; dobu (suikerriet), Mal. tebw, dolu (ei), Mal. telor; fólu 

 (gal), Mal. hampedu; fónu (zeeschilpad), Mal. pënju; bödo (groote trom), Jav. 



