TWEEDE DEEL. 



OVER DE AFGELEIDE WOORDEN EN DE 

 HULPWOORDEN. 



§ 31. Men kan de woorden verdeelen in slamwoorden en afgeleide woorden. Als 

 stamwoorden zijn te beschouwen die woorden, welke in den tegenwoordigen 

 toestand der taal, naar de in de taal geldende regels, niet tot een eenvoudiger vorm 

 kunnen teruggebracht worden. Als zoodanig zijn dus niet alleen te beschouwen 

 woorden als : ana, kind ; langi, hemel; maar ook een woord als pabule, draagstoel, 

 al leert ook eene vergelijking met het Bug. ulerang enz., dat het woord een 

 prefix pa bevat, aangezien de taal thans geen levend prefix pa meer kent. 

 Onder afgeleide woorden versta men die, welke uit een ander gevormd zijn, 

 door die middelen, welke nog heden daartoe in gebruik zijn. Buitendien 

 kunnen uit de stamwoorden, nieuwe woorden gevormd of hunne beteekenis 

 gewijzigd worden door reduplicatie en samenstelling ('), waarover later zal 

 gesproken worden (vgl. § 155 vlg. en § 173 vlg.). 



§ 32. In vergelijking met de verwante talen, zijn de middelen om afgeleide woorden 

 te vormen, in het Bim. zeer gering in getal. Van de in de Mal. Pol. talen 

 voorkomende meest verspreide prefixen, vindt men in het Bim. slechts een 

 paar, van de bekende affixen geen enkel, terug. Zeker is het evenwel, dat 

 de taal, ten minste wat die prefixen betreft, vroeger rijker moet geweest 

 zijn ; een aantal daarvan leeft nog in verbinding met bepaalde woordstammen 

 voort, op zichzelf echter als doode elementen, zonder het vermogen om nieuwe 

 afleidingen te maken ; terwijl ook hunne beteekenis, in verband met een 

 woord, dikwijls geheel of gedeeltelijk verloren is gegaan. Over de voornaamste 

 dezer doode prefixen zal later (§ 149 vlg.) gesproken worden. Van elders 

 voorkomende affixen is daarentegen nauwelijks eenig spoor overgebleven, 

 vgl. § 154, Aanm. II. Dat het Bim. ze eenmaal bezeten heeft, volgt reeds 

 daaruit dat reeds voor de scheiding der verschillende Mal. Pol. stammen, 

 de nu nog meest verspreide affixen reeds in de grondtaal aanwezig moeten 

 geweest zijn, zooals blijkt uit de talrijke overblijfselen daarvan in de talen 

 van Polynesië, enz. 



(*) Om verwarring te voorkomen zal er hier steeds onderscheid gemaakt worden lusschen samenstelling en 

 afleiding, al is het laatste ook eigenlijk slechts eene bijzondere soort van het eerste. 



