78 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



om hem tot saroeng te dienen (24.40): ampo na-wira weya-ku malanta, na-tala 

 mena-du èse wawo malanta pingga ro piri, daarna spreidde zij een stuk wit 

 goed uit, en schikte daarop de schalen en borden (44.29). Het eenige mij 

 bekende woord, dat ook een persoon kan voorstellen is: makalai, hij, die een 

 ander is, een andere, bijv. muslahil kidi labo-na makalai, het is onmogelijk 

 dat Hij (God) bestaat met een ander (6.4. v. o.); zoo ook in de uitdrukking: 

 makalai — makalai, de een — de ander, sommigen — anderen. 



Uit bovenstaande voorbeelden blijkt, dat deze substantieven zoowel als subject 

 in het algemeen (vgl. § 55), als direct object en na eene praepositie kunnen 

 gebezigd worden; in genitief betrekking tot een ander subst. kunnen zij 

 evenwel niet staan, aangezien zij dan niet van attributief gebezigde adjectieven 

 zouden te onderscheiden zijn, (uitgezonderd malanta; bijv. sabune tjoi-na 

 malanta ede, hoeveel is de prijs van (kost) dit stuk wit goed? 



Na sa-mena-na, wat vormelijk een substantief is, zoodat een daaropvolgend 

 subst, in den genitief moet staan, zoo ook na sa-niki-niki-(na) en bè-bè-na 

 kunnen zij evenwel gebezigd worden: sa-mena-na mawadjib, al wat verplicht 

 is (6-23, v. o.); sa-mena-na masaki, al wat niet schoon, (met onkruid en 

 begroeid) is (92.16). 



De functie van praedicaat plegen deze substantieven alleen dan te vervullen, 

 als het subject een bijzonderen nadruk heeft en dus vooraan staat, over welke 

 constructie reeds in § 54 gesproken is : zonder nadruk op het subject, in welk 

 geval een ander substantief, als praedicaat optredende, vooraan staat, bijv. 

 kajir nggömi, een ongeloovige zijt gij, vgl. § 154, zou men hier niet het subst. 

 met ma, maar het finiete werkwoord van denzelfden stam bezigen. Indien 

 een subst. met ma in eene meer concrete beteekenis, als bijv. het bovengenoemde 

 matani-tani, iets zwaars, als praedicaat optreedt, treft men nog eene bijzondere 

 constructie aan, gelijk men uit het volgende voorbeeld zien kan: ake-ku, 

 ngau-na, kau-na weha matani-tani, dit is wellicht dat zware, wat zij bevolen 

 hebben om te nemen, (33.37); het bijzondere hiervan is, dat het lijdend 

 deelwoord kau-na weha (hier, zooals meermalen, het lijdend deelwoord van 

 den tegenwoordigen tijd in de beteekenis van dat van het perfectum, vgl. 

 § 51) in plaats van, zooals gewoonlijk achter, vóór het bepaalde woord slaat. 

 Dit geschiedt klaarblijkelijk daarom, dewijl men bij ake-ku matani-tani, hel 

 eerste zou denken aan de beteekenis: dit is zeer (of eenigszins) zwaar, en 

 letterlijk beteekent dus het bovenstaande voorbeeld : dit is dat, wat door hem 

 bevolen is te nemen, het zware ; zoo ook: ake-ku, kira-ku, raa-nggahi-na mabura- 

 bura aka-n de, dit is, naar ik meen, het gezegde, het witte van zooeven (dat 

 witte, waarvan zij gesproken hebben, 34.3). 



Buitendien kunnen ook de actieve deelwoorden met ma van wdra, zijn, en 

 nlau, bezitten, hebben, (in eene samenstelling als : nlau eli, geluid geven, klinken) 

 op bovengenoemde wijze als substantieven gebezigd worden: na-nlau eli-ra 

 mantau eli, wat geluid had, gaf geluid (77.13), vooral na: sa-mena-na, sa-niki-niki; 



