168 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



§ 150. Vooral maakt men wederom van de samenstelling met /wi, als plaatsvervanger 



van di, gebruik hij de passieve vormen (vgl. § 118). In de eerste plaats 



dienen deze wederom ter bepaling van subst. : ai pöda-póda-na daa balu-na i 



nggdhi galara di ade rasa ro hidi nggeè /mi-na, laat hij toch vooral volgen 



hel bevel van het dorpshoofd in (van) het dorp en de plaats, waarin hij 



woont (15.15 — 16); kandai-ku kai oi di sa-mena-na huri ro hidi wöko kai bal 



kere, doe met het water in aanraking komen het geheele vel en al de 



plaatsen, waarop haar groeit (11.7); wali lao balu-na di nfjai lampa kai ba 



ama ro ina-na, hij volgde niet den weg, langs welken zijne ouders gegaan 



waren (56.8); ede-r lao kai ana döho-n aka sera lao fati kai ruwi ba ama-n,j 



daarop gingen de kinderen naar het bosch, waar hun vader dorens wa§ 



gaan hakken (19.5 — 4, imperf. voor perfectum), na-raka dia-ra hidi pan! a kqt 



kuta ede, hij bereikte ook de plaats, waar de haag gezet werd (25.42); hadju 



maladi-dra nggumpa kai ba hei ro handa, een maladi-ara-boom, waarom zich 



de planten hei en handa slingeren (86.52); na-èda-du tantoru kalubu rai kai 



ba matja, hij zag eene stofwolk, waarin de tijger liep (57.20 — 21); na-uia 



kai-du katowa ra-mbale kandeu kai la Keu ede, hij goot het over in den pot, 



waarin Keu dikwijls gebaad was (55.5); na-raho-ku besi-na di saudaga ra-wit 



kai-na besi ede, hij vroeg zijn ijzer aan den koopman, bij wien hij het 



ijzer nedergelegd (in bewaring gegeven) had (81.11 — 10. v. o.); sabune-bune-du 



sera makalau ndai lampa kai-na, verscheidene waren de uitgestrekte bosschen 



waardoor hij gaan moest (door verscheidene uitgestrekte bosschen moest hij 



gaan, 65.7); raso hidi kidi kai-na ndai sambeya kai-na, het rein zijn van 



de staanplaats, waar iemand bidden moet (11.55); ede-ra kapöro kai rato 



maèda ndau sa-dompo neè ndawi kai marakani masandede mbölo, de prins 



werd toornig, toen hij die ééne naald zag, waaruit hij zoovele gereedschappen 



moest maken (21.2 — 1. v. o.). Ndai is als verzwegen te beschouwen in 



faki wii kai masa-ngganga, iets om goudwerk in te doen (25.17 — 18); nepi 



maru kai, bultzak om op te slapen (68.54); tabe kamami kai öha, een pot 



om rijst in gaar te koken (69.5). 



Een voorbeeld waar kai op den tijd slaat, is: kapo hidi mabu kai ba niyal 



ede di ai saramba ntuu kai ba oi bè-bè-n mparu sarumbu, het tijdstip nu 



waarop het voornemen (om zich te reinigen) vallen moet, is het oogenblik, 



waarop het water welk gedeelte van het lichaam ook ontmoet (10.17); tolu 



kali ngdha kai-ku mbölo-na, (voor) driemalen, waarop of waarin wij eten, 



is de hoeveelheid er van (er is genoeg om driemaal te eten, 29.5). Gewoonlijk 



wordt de tijd waarop, als bepaling van een subst., door een eenvoudig 



verbaal subst. uitgedrukt, bijv. nai-sa wakatu mai-na, morgen is het de lijd 



van hun komen (66.41, vgl. § 244). 



Aanm. Voor het subsi, met kai als bepaling van een ander subst. optredende, treft men wel eens 

 het prefix ma aan, bijv. hidi mawdra kai-na ba oi, eene plaats, waar water is (82.15, v. o. 

 vgl. § 61). 



