184 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



binden (54.59); enz. Dat ook na èda, enz. het gebruik van weya niet 

 noodzakelijk is, blijkt uit de boven aangehaalde zinnen. Weya kan voorts 

 nooit gebezigd worden, indien den genitief van het voornw. achter het 

 direct object terugslaat op den agens. Men zegt dus: ku-sambele-ku wöo-ku 

 lamada, dan snijd ik mij den hals af (28.13, en niet ku-sambele weya-ku); 

 na-runlju-ku sapatu-na, hij trok zijne schoenen uit (42.36); zoo ook in de 

 voorbeelden boven: na-kaiha-ku ade-na en wali waü-na tee ade-na, vgl. ook 

 § 214). Wanneer twee werkwoorden op elkander volgen, vindt men wel eens 

 weya achter het eerste gevoegd, hoewel het naar den zin bij het tweede 

 behoort, bijv. wati pöda ra-sangadja weya-ku hade ana-m ede, het is geheel 



en al mijn voornemen niet geweest uw kind te dooden (20.21). 



Aanm. Hel eenige voorbeeld mij bekend, waarin een passieve vorm met weya attributief wordt 

 toegekend aan liet subst., waarop weya betrekking beeft, is: indo kapo nggdhi kai rjasi 

 mangcmo: doii ra-waü weya rasa-na malao tako rasa makalai, wat nu een vliegende 

 vogel genoemd wordt, is iemand, wien (ten wiens nadeele) zijn land genomen is, die zijn 

 toevlucht neemt naar een ander land (13.34). Men kan bier ra-waü weya rasa-na niet als 

 een absolutivum in de beteekenis van: nadat zijn land genomen is, opvatten, vgl. § 67, al 

 komt bet in den zin op hetzelfde neer, dewijl de volgende attributieve bepaling niet van 

 het subst. kan gescheiden worden, dan door andere bepalingen van hetzelfde subst., indien 

 het aldus moet zijn, dan is voor malao tako te lezen: na-lao-ra tako, vgl. ibid. reg. 30. 



§ 1 46. In de voorgaande § heeft weya steeds eene betrekking tot personen aangeduid. 



Hoewel zeldzamer vindt men het in de eerste plaats ook wel gebezigd als 

 het indirect object een dier en nog zeldzamer, zoo het eene plant of levenloos 

 voorwerp voorstelt: ede-ra lao kai ndai-na kali malao kina weya rante dj dra, 

 daarop ging de kali zelve zijn paard den ketting aandoen (53.11— 12); ndadi 

 na-api weya-du kèto-na ba hadju ra-bia ede, zoodat het gespleten hout den 

 staart (van den aap) vastklemde (80.21); nggdra edja sara ngena weya-ku 

 toro-na, wat de keladi betreft, men wachte het droog- zijn er van af (men 

 wachte tot hij droog is, 104.39); sdhe mandai kalösa-ta weya djèka-na, de 

 buffel, welken gij voor de zakat moet opbrengen (9.6. v. o.); saraka ana ra 

 wai-la mangdha weya fjoi-na, wali waü-na kampoi, tot onze kinderen en 

 kleinkinderen toe, als zij eten (leven) van de opbrengst ervan, kunnen zij het 

 niet opmaken (62.33 — 34) ; wali ndei tjii weya oi ntjidi-na, het water van 

 die rijst moet niet weggeworpen worden (3.33). 

 § 147. Weya kan ook betrekking hebben op eene voorafgegane handeling, De 

 beteekenis is dan eigenlijk wederom » ten voordeele van", maar deze beteekenis 

 is zoodanig verzwakt, dat wij het kunnen vertolken met: tevens, daarbij. 



Voorb. ta-kaluu mena-ku wunla hadju ede de ade rowa oi dei temba 



ndei tau de rowa ede, ampo la-kaa weya-ku ilo UU, gij doet al die bloemen 



in een pot water uit de put moet gij in dien pot doen en vervolgens 



steekt gij daarbij (ten voordeele daarvan) eene kaars aan (4.41 — 42); ampo 

 ta-weha oi deï tune, la-batju weya-ku salawa tolu kali, dan neemt gij water 

 uit een vat, en gij spreekt daarbij driemaal een gebed uit (5.6); makento 

 mpara ba ede, na-waü mpara mami mena, ede-ra tjedo kai-na di ade pingga, 



