188 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



zijn de synoniemen : kakiti, kantjilo, kantjindo, schitteren, glinsteren ; kakida, 

 huiveren (Mal. gumëtar of tërkëlar); kataru-tebe, droppelen, als druppels 

 uitloopen (het laatste gedeelte van het woord is: tebe, droppel), waarbij te 

 vergelijken zijn: kadjoro en kadjaru-djoro, uitvloeien (als tranen uit de oogen). 

 Bij de bovenopgesomde woorden zouden de verwante talen, als Jav., Mal., 

 enz. óf het prefix bezigen, waarvan de^Mal. vorm bër is, dan wel het infix 

 urn. Er is evenwel nog een prefix, waarmede hetzelfde kan uitgedrukt 

 worden, nam. dat, waarvan de Mal. vorm ter is. Men vergelijke boven de 

 aequivalenten in de zustertalen van kakila en kakida. Een woord als : kanlero 

 wordt in het Jav. uitgedrukt door : gumantung, in het Mal. door : bërgantung, 

 daarentegen in het Mak. door: tdgentung, Bug. tdgattung. Het gebruik van 

 ter bij een werkwoord met mediale beleeken is als tdgentung, is te verklaren 

 uit het begrip van »van zelf, uit zich zelveu", dat gewoonlijk in de met 

 dit prefix afgeleide woorden ligt. Dewijl ter dus een medium kan uitdrukken 

 is er geen enkele reden, waarom het niet gebruikt zoude kunnen worden 

 bij woorden als: zich bewegen, enz. Het spraakgebruik der verwante talen 

 moge geen voorbeelden vertoonen van hel gebruik van dit prefix, waar wij 

 het kunnen wpergeven door een werkwoord met »zich" in den accusatief 

 (wanneer men allhans zulke woorden als Mak. tdrimbd, zich bewegen, 

 wapperen, als bijv. een vlag, niet mede rekenen wil), in het Bim. moet het 

 op deze wijze in gebruik zijn geweest; men zie de voorbeelden onder §151. 

 Dewijl nu de prefixen ka en ta ook in de verwante talen dikwijls voor 

 elkander gebezigd kunnen worden, als bijv. in bepaalde gevallen in het 

 Balaksch, terwijl in het nieuwere Javaansch ter, behalve in enkele woorden, 

 geheel door een zwakkeren bijvorm van ka (kë) verdrongen is, kan aan- 

 genomen worden, dat in de bovenopgesomde woorden vervat is: een prefix 

 ka in waarde gelijk ter. Sommige dezer woorden bevatten na ka nog een 

 neusklank, waarover men vergelijke § 152. Even zij nog opgemerkt, dat, 

 als aan ka, hier en beneden, verbale kracht toegeschreven wordt in tegenstelling 

 van ka, bijv. in kangampu, daarmede alleen het volgende wordt te kennen 

 gegeven. In een woord als kangampu, wijzigt ka de beleekenis niet, maar 

 specialiceert alleen (althans oorspronkelijk) de grammaticale waarde van het 

 woord; in een woord als kanggado daarentegen, specialiceert ka de beteekenis 

 van het werkwoord zelve. Overigens is kanggado op zichzelf even goed 

 een verbaal subst. als kangampu. Bij enkele der opgenoemde woorden, bijv. 

 kakila, is niet met *zekerheid uit te maken met welk ka men te doen heeft, 

 doch de synoniemen maken het waarschijnlijk, dal ka hier verbale beteekenis 

 heeft; kanteya kan bovendien ook subst. «oprisping" beteekenen, bijv. eli 

 kanteya-na, het geluid hunner oprispingen (69.15, vgl. i§ 151, bij tarii). 



Op bovengenoemde wijze is ka met groote waarschijnlijkheid in een aantal 

 andere woorden te verklaren, bijv. in : kakenle en kambia, schrikken, vgl. 

 Mal. lërkëdjut; kantjora, in beteekenis Mal. lëlandjur. Zoo ook in kaböro, 



