BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 197 



zijn om eene beginnende nasaal voor een anderen consonant af te werpen, 

 wat door de bovenaangehaalde woorden tando, tjena en tjumpu bevestigd 

 wordt. In de tweede plaats is het. als meer dan waarschijnlijk te beschouwen, 

 dat de neusklank in woorden als: mbuda, blind; ntasa, rijp; nfjii, scheuren: 

 gescheurd, geen beteekenislooze voorslag, maar een overblijfsel van het boven 

 besproken prefix is, evengoed als in mbèfja, nat; mbia, breken, gebroken. 

 In de oudere taal werd dus dat, wat wij een adjectief noemen, ook door 

 een bepaalden vorm aangeduid en wel als een intransitief werkwoord. Men 

 vergelijke het in § 150 besproken ka, welke vorm in beteekenis van den hier 

 behandelde niet verschilt. Met het bovenstaande wordt natuurlijk niet bedoeld, 

 dat alle adjectieven, waarbij de neusklank niet aangetroffen wordt, dien 

 verloren hebben. Toen het prefix nog verstaan werd, zal denkelijk daarnaast 

 het stamwoord nog als nominale vorm in gebruik zijn geweest. Zoo treft 

 men in de tegenwoordige taal nog aan : pana en mbdna, welke woorden thans 

 door elkander gebezigd worden, maar oorspronkelijk wel tot elkander gestaan 

 hebben als een subst. tot een verbalen vorm. Evenals nu ook pana over- 

 gebleven is, zullen wel sommige adjectieven alleen in den nominalen vorm 

 zijn bewaard. Bij anderen is ook een wegvallen van ka mogelijk, bijv. 

 luwa, naast Kölo. katuwa; dei, naast Kólo. kadalu; enz. 



Wellicht is de neusklank in deze woorden een overblijfsel van een prefix, 

 dat nog in het Jav. voorkomt in woorden als: mantjereng; mantjorong; enz. 

 (vgl, v. d- Tuuk, Roorda's Beoef., pag. 45), Toen het prefix onverstaanbaar 

 was geworden, kan ma voor het nog gebruikelijke prefix gehouden zijn, 

 terwijl de neusklank aan het grondwoord gehecht- bleef, wat de neiging der 

 taal tot nasale voorslagen gemakkelijk maakte. Het geheele prefix zou bewaard 

 kunnen zijn in manfjöro, verkouden, vgl. Bug. woló, snot, waarvan bolokang, 

 verkouden, (vgl. § 21). De reden, dat ma bij dit woord is gespaard gebleven, 

 zou kunnen zijn, dat het reeds vroeg, evenals nu, bijv. 108.30, ook de waarde 

 van een subst. heeft verkregen, zoodat in ma niet het bekende prefix 

 gezien werd. 



nm. Op te merken is nog, dat bij sommige adjectieven, welke nu met eene eenvoudige nasaal 

 beginnen, deze ontstaan moet zijn uit de gewone verwisseling van ngg en ng; mb en m; 

 nd en n, bijv. ngontjo, zuur, uit * nggontjo; vgl. Jav. këtjut; mintji, dut', uit * mbintji, Mal, 

 basi; mengi, geurig, uit * mbengi, Jav. wangi; more, rond, uit * mbore, Mal, bulat; mubu, 

 tot stof of poeder vergruisd, uit *mbubu, Mal. Jav. bubuk; nala, heet, scherp, uit * ndata 

 blijkens sarata, eenigzins heet. 



nm. II. Behalve de in de vorige §§ behandelde prefixen worden, ofschoon minder veelvuldig voorkomend, 

 bij een aantal woorden, die nu als slamwoorden gelden, nog sporen van andere grammatische 

 elementen aangetroffen. ! nkele drieletlergrepige woorden van verbale beteekenis als: 

 lambahi, schertsen; lambila, bekommerd zijn, bekommerd, vertoonen in het begin eene door 

 een neusklank gesloten lettergreep la. Nu treft men echter ook aan: langgadi, naast nggadi, 

 spelen, geheel en dezelfde beteekenis en langèda angi (van èda, zien) = èda angi, ontmoeten 

 (wat als een intransitivum behandeld wordt, vgl. § 216). Uit dit laatste voorbeeld vooral 

 blijkt, dat de neusklank niet tot het stamwoord behoort; wat kan. evenwel de beteekenis van 

 dit voorhechtsel zijn? De meest bekende verwante talen verspreiden daaromtrent geen licht. 



