204 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



doü siwe mataho pöda weki-na (56.54), eene zeer schoone vrouw (van taho, 

 goed, of van de samenstelling taho poda, vgl. § 261, zeer goed en weki, 

 lichaam); saraba ro badju djuba ro kami mataho-taho weki, een prachtige 

 hoofddoek, tabbaard en hemd (53.13); doü makalai rasa (56.29) of doü lai 

 rasa (42.22), een mensch, wiens land een ander is, iemand van een ander 

 land, een vreemdeling; pangdha malai-lai pdhu (47.14) en pangdha maniki-niki 

 pdhu (46.27), koekjes van verschillende (van allerlei) soorten; oi kola 

 masandede dei, water van een vijver, waarvan de diepte zoodanig is, (water 

 van een vijver van zoodanige diepte, 55.55); doü masabune-bune mboto, 

 menschen, wier getal eenigen is (eenige menschen, 19.26}; hadju masabune- 

 bune mbölo-n, eene zekere hoeveelheid hout (25.54 — 55); dosa mantjewi nae, 

 eene zonde, wier grootte bovenmate is (eene zeer groote zonde, 94.7); vodra 

 sa-buwa doü-na mantjewi dahu, er was één der lieden, die zeer bevreesd was 

 (41.8). Steeds worden ook deze samenstellingen gebezigd, wanneer attributief 

 aan een persoon wordt to geschreven, wat figuurlijk van het hart, enz. 

 gezegd wordt: doü mahau ade-na, luie menschen (XII.); doü makasi ade, 

 een medelijdend mensch '(62.5); doü manae löko, eene zwangere vrouw (69.21). 

 Voorbeelden, waarin het eerste lid een intr. werkwoord is. zijn; ana sangadji 

 djawa mamade doü sodi-na, een Javaansche prins, wiens verloofde gestorven 

 is (22.28); doü madawdra oi sambeya, iemand, die geen water voor het gebed 

 heelt (11.28); djdra rangga madawdra wei-na, een hengst, die geen merrie 

 heeft, een hengst zonder merrie (15.5); doü siwe masupu malösa raa, eene 

 zieke vrouw, wier bloed uitkomt (eene vrouw, die aan bloedvloeiing lijdt, 

 5.52); doü madaa-mai raa, eene vrouw, wier menstrua niet uitkomen (11.57); 

 nggdhi mawaü-ra Ijumpu raa-kananu, een woord, waarvan het overdacht 

 hebben, afgeloopen is, (een woord, wat voldoende overdacht is, 105.15). Het 

 eerste lid is een telwoord in : sdhe masambaa umu-na, een éénjarige buffel 

 (15.12), ada doü masampuru ruma, eene slavin, die tien meesters heeft 

 gehad (17.27). 



Somtijds bestaat het laatste lid uit meerdere subst., bijv. dipi maupa ndupa 

 ndru ro padja-na, een mat wier lengte en breedte vier vaam is (een mat van 

 vier vaam lengte en breedte, 69.4). Hier kan ndru ro padja nog als eene 

 oneigenlijke samenstelling (vgl. boven § 156) beschouwd worden. Moeielijk 

 kan dit evenwel bij het volgende: weki nljau daa mawdra saraü, tembe ro 

 sambölo, naaktheid, welke geen zonnehoed, saroeng of hoofddoek heeft (88.19). 

 Het subst. kan voorts bepaald zijn door een genitief of deelwoord: sori 

 mataho-taho nowa oi-na, eene rivier, waarvan de helderheid van haar water 

 zeer mooi is, (eene rivier met mooi helder water, 78.12); ba èda-mu lènga-mu 

 madese morotaba(t) marada-mu, dewijl gij uwe makkers ziet, wier plaats, 

 welke u overtreft, hoog is, (dewijl gij ziet, dat uwe makkers eene hooge 

 plaats hebben, welke de uwe overtreft, 85.27). In het volgende is het subst. 

 wederom door eene bezittelijke samenstelling bepaald: ake loi doü siwe 



