BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 219 



was met haar geheele borst (zoodat hare geheele borst te zien was, 

 32.10 — 11); ede mpara tundu kai-na labo fuu-fuu-n labo sanga-sanga-n labo 

 amu-amu-n, daarop droeg hij (den boom) met den geheelen stam en al de 

 takken en wortels (31.1. v. o.). In de derde plaats kan de herhaling eene 

 verzwakking van beteekenis te kennen geven, zoodat het herhaalde woord 

 aanduidt, iets als dat, wat het subst. beteekent: nira-pu ai ake köne-pu 

 mbeè-mbeè nee mawaü-mu aka ro kampula nggömi, maar nu is zelfs een dier, 

 als eene geit, in staat om u te bedriegen (38.8) ; ede-ra nggeè wali kai-na 

 ade wuba, na-kakidi-ra saladja-ladja nee nggeè kai-na, daarop gingen zij 

 wederom in het bosch wonen en richtten iets als een schuur (of een soort 

 schuur) op om in te wonen (65.12 — 13). 



Ook bij woorden, die oorspronkelijk tot andere woordsoorten behooren, 

 maar geheel als subst. gebezigd worden, heeft de herhaling dezelfde beteekenis, 

 bijv. walu tampuu-mpuu-na, van het geheele begin af, bijv. 60.27. (Ditzelfde 

 woord wordt ook gewoonlijk herhaald, wanneer het adverbiaal gebezigd 

 wordt in de beteekenis : allereerst, ten eerste) ; kamötji mena-pu sa-mena-na 

 maalu-alu, bergt al het verschillende fijne goed op (55.34); lao weha-pu 

 mabura-bura, haal het een of ander, dat wit is, (iets wits, 34. 26, vgl.g 56) ; 

 au-supu-na, nggómi döho, nee eda kai-mu (vgl. § 124. Aanm.) lodja-lodja ro 

 karawe-rawe ro wèse ro gala, wat is de reden, dat gij vertoont hebt allerlei 

 gezeil, geroei, gepagaai en geboom (wat is de reden, dat sommigen uwer 

 gezeild hebben, anderen geroeid, gepagaaid of geboomd ? 20.37), uit dit 

 voorbeeld blijkt, dat bij zulk eene opsomming van al of niet door ro verbonden 

 subst., het voldoende is een of enkele te herhalen, om de beteekenis der 

 herhaling ook op de andere, niet herhaalde, te doen overgaan, vgl. ook 

 onder § 176. 



Op te merken is nog dat ari-ari van dri, jongere broeder of zuster, 

 gewoonlijk attributief gebezigd wordt in den zin van «jongste", bijv. ana 

 madri-dri, jongste kind. 

 175. Wordt een woord van verbale beteekenis herhaald, wanneer dit als praedicaat 

 of als verbaal subst. in plaats van een finiet werkwoord optreedt, dan duidt 

 de herhaling, hetzij het voortdurende of herhaaldelijke eener handeling aan, 

 hetzij dat in een hoogen graad plaats heeft, wat het grondwoord beteekent: 

 makento mpara ba ede, lao kai-na wai ede di uma pande, na-boë-boë-du ntjai 

 lawa mandinga labo ou-ou-na, ntjambe kai ba wei pande ; tjoü-tii maou-ou dri 

 lawa ede, daarop ging de oude vrouw naar het huis van den timmerman 

 en klopte herhaaldelijk op de deur van de poort, terwijl zij tevens herhaaldelijk 

 riep; de vrouw van den timmerman antwoordde: wie roept daar zoo buiten 

 (20. 28 en 29); ede-ra dula kai-na pande ede labo nangi-nangi salaho-na, 

 daarop ging de timmerman naar huis, terwijl hij voortdurend weende (52.28); 

 ede-ra lampa-lampa wali kai-na, daarop gingen zij wederom aanhoudend 

 (daarop wandelden zij weder voort, 42.29 en 34, vgl. 58.22); nde pala la-ai-na 



