220 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



kaljampo, la-kalai-lai weya-pu, doe het, als 't u blieft, niet door elkander, 

 (maar) houd het goed afzonderlijk voor mij ! (44.20); na-èda-du lampa rawi-na 

 ana doü döho ede, na-laho-laho parange-na, toen hij zag aan de wijze hoe de 

 beide kinderen zich gedroegen, dat hun aard zeer goed was (58.1 — 2); tjaü- 

 tjaü-ku-ni, het is mijne bepaalde begeerte (50.18), (heeft tjaü meer de waarde 

 van een eigenlijk subst., dan beteekent de herhaling: de geheele begeerte, bijv. 

 tjaü-tjaü nggömi, uwe geheele begeerte, al wat gij begeert, 31.3). Vooral na 

 wali (niet), ai-na (niet!) is de herhaling zeer gebruikelijk: wati patu-patu-na 

 nee nggeè kai-la rasa ake, het gaat in het geheel niet aan, dat wij in dit land 

 wonen (57.21); ede-ra tjuwa rai mena wali kai-na, kapöda-póda ade-n döho-na, 

 wali kóne tambari-mbari-na, daarop vluchtten zij allen zoo hard zij konden, 

 zonder zelfs maar om te zien (41.36); na-tjdru malai-ku iyu-na maru-na 

 aka-n de mpa, saraka ake wali kakente-kenle-na, hij slaapt erg lekker, tot 

 nu aan toe is hij in 't geheel niet wakker geworden (35.9 — 10); ai-na-ra 

 sambele-mbele wdli-mu salie ake, slacht vooral niet wederom (van) deze buffels ! 

 (28.34); nde pala mu-waü-si karahi, ai-na dja nèfa-nèfa-mu ndai-ku, maar als gij 

 (hem) gehuwd hebt, vergeet mij dan ook vooral niet (51.27 — 28). Zelden drukt 

 de verdubbeling bij verbale woorden eene verzwakking, en dus een in geringeren 

 graad plaats hebben van of een pogen tot dat, wat het grondwoord beteekent, 

 uit. Een voorbeeld is: nde pala ai-na kandeu kai oi busi, karana-rana toi-pu 

 oi, maar baad hem niet met koud water, maak het water wat warm (34.42); 

 neè nfjimbi-ntjimbi fja-pu alf uma-la, ga eens naar boven om het dak van 

 ons huis wat te herstellen (32.8). Behalve in den imperatief met sa of ioi, 

 vgl. § 235, schijnt deze beteekenis evenwel niet voor te komen. Hiertoe kan 

 ook gebracht worden de herhaling, die tabai (beproeven) dikwijls vertoont 

 in den imperatief (bijv. 24.12 ; 31.21. v. o.; 36.1 5, enz.) of in eene omschrijving 

 van den imperatief als: maai ake laho-ra tabai-bai-mu nóno loi nahu ake, nu 

 moest gij maar eens beproeven mijn geneesmiddel te gebruiken (60.56 — 37). 



Een aantal verbale woorden wordt tengevolge van hunne beteekenis, 

 steeds of meestal herhaald, gebezigd, als : kakili-kili, schitteren ; tafèfa-fèfa, 

 wapperen, tjoro-tjoro, Mal. pura-pura ; beta-bela ; Jav. ati-ati. Evenwel heerscht 

 hier volstrekt geen regelmaat in, zoodat woorden van synonieme beteekenis 

 dikwijls niet verdubbeld worden. 



Nèfa-nèfa van nèfa, vergeten, kan ook de bijzondere beteekenis van : voort- 

 durend vergeten, d. i. malen, niet wel bij het hoofd zijn, hebben. Kani-kani 

 onderscheidt zich van kani, dat het eerste: een kleedingstuk aantrekken, 

 het tweede: een kleedingstuk dragen of in het algemeen iets gebruiken of 

 bezigen, beteekent, doch komt het niet herhaalde woord ook dikwijls in de 

 beteekenis van: kani-kani voor (bijv. 42.35, 55.15). Mpaa-mpaa is gelijk Mal. 

 bermain-main van mpaa = Mal. bèrmain. 

 § 176. Wordt een woord van verbale beteekenis attributief gebezigd dan kan de 

 beteekenis dezelfde zijn als in de vorige § vermeld is: doü malanda-landa 



