DERDE DEEL. 



OVER DE VERSCHILLENDE WOORDSOORTEN. 



HET SUBSTANTIEF. 



§ 180. De substantieven kunnen ook in het Bim. verdeeld worden in eenvoudige 

 of stamwoordelijke, dat zijn dezulke, die in een vorm, welke in den 

 tegen woord igen toestand der taal als stamwoord te beschouwen is, optreden 

 en in dezulke, waarbij een stamwoord, verbonden met een of meer andere 

 elementen, als een geheel in de waarde van een subst. optreedt. Deze laatste 

 soort wordt gewoonlijk onderscheiden in samengestelde en afgeleide subst., 

 naar gelang het aan het hoofdwoord toegevoegde nog als afzonderlijk woord 

 kenbaar is, of wel eene zoodanige uitbreiding en verandering van beteekenis 

 heeft ondergaan, dal het niet meer als een afzonderlijk woord beschouwd 

 kan worden. Waar dit verlies van zelfstandig bestaan als woord, nog niet 

 geheel en al zijn beslag heeft gekregen, is het toegevoegde boven met den 

 naam hulpwoord genoemd. 



§ 181. De eenvoudige of stamwoordelijke subst. kunnen wederom verdeeld worden 

 in zulke, welke oorspronkelijk substantief-beteekenis hebben en in woorden 

 van oorspronkelijk verbale beteekenis, als zoodanig gebezigd. 



De tot de eerste soort behoorende v/oorden zijn alle benamingen van 

 zinnelijk waarneembare voorwerpen of van wat als voorwerp voorgesteld 

 wordt, als: djdra, paard; mada, oog; uma, huis; besi, ijzer; sangadji, vorst; 

 ada, slaaf; dra, woud; möli, zee; langi, hemel; angi, wind. Waar de 

 zinnelijke waarneembaarheid niet zoo zeer op den voorgrond treedt, is de 

 oorspronkelijke beteekenis eenigszins gewijzigd, als bijv. de beteekenis van 

 wura, maand, ontstaan is uit die van »maan", zoo mbaa, jaar, naar alle 

 waarschijnlijkheid oorspronkelijk = Mal. barat; ai, dag, oorspronkelijk »zon", 

 vgl. het Jav.. Woorden als aö, beteekenis; öne, nut; tjoi, prijs, maken hierop 

 geen uitzondering, hoewel zij alleen als subst. voorkomen ; het zijn oorspronkelijk 

 woorden van verbale beteekenis, welke volgens algemeen geldende M. P. 

 taalregelen steeds in substan lief- vorm voorkomen. Eene werkelijke uitzondering 

 maakt ngdra, naam, maar niet onwaarschijnlijk bevat dit woord in de ng 

 een oud prefix, wat het bepaaldelijk tot subst. maakte, in welke waarde het ook 



