BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 247 



ngawa-na kawei ba ruma-t, hoezeer de vorst haar ook vleide wilde 



zij toch in 't geheel niet door den vorst tot vrouw genomen worden (58.8). 

 Vervolgens duidt sabune-bune, enz. eene onbepaalde doch niet te groote 

 hoeveelheid aan, in welke beteekenis wij het door »eenige", kunnen vertalen, 

 bijv. sabune-bune ntoi supu-na ede, eenigen tijd was hij ziek geweest of nadat 

 hij eenigen tijd ziek geweest was (58.15); sabune-bune-du ntoi lampa-na ede, 

 eenigen tijd was hij voortgegaan (32.24, (sabune mpara ntoi lampa-na, idem 

 58.21). Eindelijk kan sabune-bune, enz, ook eene onbepaalde groole hoeveelheid 

 aanduiden, in weke beteekenis wij het door «verscheidene, ettelijke, enz". 



kunnen vertalen: sabune-bune du doü macalih mawaüra luu del ade 



naraka, verscheidene vrome menschen (menig vroom mensch) zijn 



(is) in de hel gekomen, enz. (103.39) ; sabune-bune sanda maloi-na (sabune- 

 bune-du sando maloi-na, 59.25), ettelijke geneesheeren behandelden hem (58.15); 

 sabune-bune-du sori madeï ndai sapa-na, verscheidene diepe rivieren moesten 

 zij oversteken (65.7), of met volgend verbaal subst. sabune-bune-du sapa-na 

 sera makalau-lau, veel was zijn doortrekken van uitgestrekte velden (verscheidene 

 uitgestrekte velden trok hij door, 76.11); sabune-bune lampa-hu di doro 

 madèse-dèse, over ettelijke hooge bergen ben ik gegaan (76 37); wati-pu 

 sabune ntoi-na dula-na, nog niet veel was de lengte van tijd van zijn terugkeeren 

 (nog niet lang was hij teruggekeerd, 25.25). In alle deze zinnen, onverschillig 

 hoe wij ze weergeven, vervult sabune-bune, enz. blijkbaar steeds de functie 

 van praedicaat (zoodat het dus na wati bij wijze van een verbaal subsi, is 

 te beschouwen, vgl. § 266), het daarop volgend subst., hetzij eigenlijk of 

 verbaal, is dus steeds het subject. Anders dan als praedicaat (of het praedicaat 

 vervangend verb. subst. na wali), kan het woord niet voorkomen; men kan 

 dus, bijv. »door verscheidene menschen" niet weergeven met »6a sabune-bune 

 dou". Voor dat geval maakt men van sabune-bune als praedicaat en mböto 

 of ntoi als subject, eene beziltelijke samenstelling, welke dan attributief achter 

 het subsi, gevoegd wordt: ede-ra lao kai doü masabune-bune mböto, daarop 

 gingen verscheidene menschen (19.26); ede-ra udu mena kai had ju masabune- 

 bune mböto-na ede, daarop stapelden zij de ettelijke stukken hout op elkander 

 (25.34 — 35); labo sa-mena-na mantari-manlari masabune-bune mböto-na, met al 

 zijne ettelijke manln's (77.35—54). Deze constructie kan niet gebezigd 

 worden, zoo het aldus bepaalde subst. het subject zou worden, in dat geval 

 moet de eerst behandelde gevolgd worden, tenzij op het subst. als subject 

 een bijzondere nadruk valt, zoodat de in § 58 behandelde vormen als praedicaat 

 optreden, bijv. kanggilja ro kanggio masabune-bune mpudu ntoi manaha-naha 

 ntjöki, het langdurig jammeren en schreeuwen wordt hoe langer hoe ellendiger 

 (84.5. v. o.). Gelijk gezegd is, moet sabune-bune na wati bij wijze van verbaal 

 subst. beschouwd worden, ditzelfde is het geval in den volgenden zin: köne 

 na-ntoi sabune-bune mpuru mbaa-na, al duurt het (wat vooraf gezegd is) ook 

 tientallen van jaren (14.14. v. o. De zin is eenigszins vreemd, waarschijnlijk 



