BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 263 



constructie's als: na-pili-ra tuta-ku nahu of zelfs ku-pili-ra tuta-ku, vgl. §162. 

 Staat in zulk een geval het voornw. in den accusatief, bijv. hij nam hem 

 bij de hand, dan bezigt men het werkwoord met weya, dus na-nenli weya 

 rima-na, vgl. § 145. 

 § 214. De reflexieve voornaamw. in den accusatief worden uitgedrukt door weki 

 (lichaam) met den genitief van het pers. voornw. Gelijk in de vorige § 

 gezegd is, kan weki ook dienen ter vervanging van de gewone pers. voornw., 

 evenwel niet in den accusatief, ook kan men dan steeds het gewone voornw. 

 er voor in de plaats stellen, terwijl men nooit zeggen kan : ku-kamaru-ku 

 nahu of lamada, maar dit steeds moet luiden: ku-kamaru-ku weki-ku. Voorb. 

 peya nahu makandadi weki-ku mbeè, ik zal mij aanstonds tot een bok maken 

 (54.20); ku-lowa kimpidi rai peso waü weki-ku, opdat ik mij eerst ijlings 

 kan verwijderen (57.23)' taho-ra ba kaambi mena weki-la, het beste is, dat 

 wij ons allen gereedmaken (79.2) ; he saê, ta-lao nee kamidi-pu weki-ta, man, 

 ga gij naar boven om u te verbergen (46.25); kaluna ro kabawa-ku weki-la 

 labo ina ro ama-la, uzelven vernederen voor uwe ouders (9.8) ; kahengge-pu 

 weki-mu »doe u de koorts hebben" (doet alsof gij de koorls hebt, 51.20); 

 maru kamidi-pu weki-mu di ade bili-mu, ga liggen, u stilhoudende (ga 

 liggen en houd u stil) in uwe kamer (51.19); na-pèso-ku weki-na punggawa-na, 

 hun aanvoerder heeft zich verwijderd (13.24); na-langdra kai-du weki-na la 

 Kasipahu, hij noemde zich K. (61.7. v. o.); ede-ra iyu kai weki-na, «daarop 

 voelde zij zich" (daarop kwam zij tot zichzelve, 73.42). De genitief van 

 het voornw. na weki kan ook verzwegen worden, bijv. kabawa-ku weki, zich 

 vernederen (10.6); kanae weki, zich verhoovaardigen (89.11); mu-waü-ra mai 

 wii weki labo nahu, gij zijt gekomen om u aan mij toe te vertrouwen 

 (37.17 — 18). Men moet de reflexieve voornw. ook gebruiken, wanneer, in 

 het geval dat een subst. of pers. voornw. met een deelw. in plaats van een 

 verbaal subst. als object van een ander werkwoord optreedt (vgl. § 255), 

 het voornw. als object op het subject terugslaat, bijv. na-bade-du weki-na 

 ra-hina ba fitena, zij wisten zich getroffen door laster, zij wisten, dat zij 

 door laster getroffen (nam. misleid) waren (65.14); na-pehe-ku weki-na waü 

 bonggu, zij erkennen, dat zij overwonnen zijn (13.30); wad-du iyu-na weki-na 

 hina ba ruwi rangga, hij voelde niet meer, dal de bidara-doorns hem raakten 

 (18.39); na-kadawara-ku weki-na ede raa-kandadi ba ruma Allah ta'ala, «hij 

 doet zich niet zijn geschapen" (hij zegt niet geschapen te zijn) door den 

 Heer God (8.14); nlika na-iyu-du ba wawi weki-na na-waü-ra ntjuwu, toen 

 het varken voelde, dat het gewond was (81.11). Voorts moeten de reflexieve 

 voornw. gebezigd worden na raho en dodo (vragen), gevolgd door een verbaal 

 subst., indien het object van dit verbale subst. terugslaat op het subject van 

 raho of dodo. Voorb. kau kai-na kaambi sa-buwa kapa nee lao kai-na raho 

 loi weki-na labo sangadji makarama, daarop beval hij een schip gereed te 

 maken om den wonderdadigen vorst te gaan vragen hem te genezen (59.6 — 7); 



