264 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



na-mat raho horu weki-na, hij kwam vragen hem te helpen (36.20) ; ku-neè-ku 

 dodo kaada weki-ku lamada labo üa döho, ik wensch u beiden te verzoeken 

 mij tot slaaf te maken ( = als zoon aan te nemen, 45.6). Na raho pleegt 

 men ze ook te gebruiken, zoo het subject van het tweede werkwoord op 

 het subject van het eerste terugslaat, bijv. in het passim voorkomende 

 na-raho-ra weki-na dula, hij verzocht om terug te keeren, hij vroeg verlof 

 om terug te keeren (wat tevens overeenkomt met ons: hij nam afscheid); 

 na-nee raho weki-na lao mpaa-mpaa di sa-buwa lewi, zij wilde verlof vragen 

 om zich in een tuin te gaan vermaken (67.29); na-raho-ra weki-na malao 

 (vgl. § 255) weha ari-na, hij verzocht verlof (of hij nam afscheid) om zijne 

 zuster te gaan halen (77.25). Na dodo, dat volkomen synoniem is mei raho, 

 alleen beleefder, bezigt men weki in dit geval niet. Men zegt dus: dodo 

 dula = raho weki-na dula (bijv. 25.24); lamada nee dodo lao mpaa-mpaa aka 

 lewi, ik wensch verlof te vragen om mij in giudschen tuin te vermaken 

 (67.53). Waarom weki gebezigd kan worden, is gemakkelijk in te zien, 

 vooral als de persoon, aan wien men vraagt, vermeld wordt, zoude er 

 verwarring kunnen ontstaan, bijv. na-raho-ra dula labo nahu zoude opgevat 

 kunnen worden als: hij vroeg mij, dat ik terugkeerde. In vele gevallen is 

 deze verwarring evenwel niet te vreezen. Een reden waarom weki na 

 raho wel, na dodo niet pleegt gebezigd te worden, zal wel niet te vinden 

 zijn. Enkele malen ontbreekt weki ook wel eens na raho (bijv. 81.6. v. o.). 

 Dula of lao worden na raho of dodo wel verzwegen, bijv. ede-ra raho kai 

 weki-na labo Tjahaya-Hairani, daarop namen zij afscheid van Tj. H. (69.27); 

 na-dodo-ra labo riyana-na, hij nam afscheid van zijn schoonvader (29.42) ; 

 vgl. het Mal. minta diri. 



De reflexieve voornw. kunnen alleen in den accusatief optreden. Als 

 genitief dient die der pers. voornw., bijv. ku-sambele woo-ku lamada (vgl. 

 § 250), ik snijd mijn hals af (28.13); na*hengga-ku padju-na, hij opende 

 zijn zonnescherm (44.12). Dat weya hier niet gebruikt kan worden is reeds 

 in § 145 opgemerkt. Waar wij in andere gevallen »zich" bezigen, is in het 

 Bim. ndai te gebruiken, vgl. de volgende §. Alleen is nog op te merken, dat 

 weki als subject, niet alleen eenvoudig in de plaats van bet pers. voornw. 

 kan treden, maar ook tevens kan aanduiden, wat wij uitdrukken door »uit 

 zichzelf", bijv. nira nee leka rasa-na, na-mai mpara weki-na doü ede, enz., 

 indien (gij) de stad of het land wilt aanvallen, en de inwoners komen uit 

 zichzelf (nam. om hunne onderwerping aan te bieden), enz. (15.20). 

 § 215. Anders wordt »zelf" uitgedrukt door ndai. Dit is een subst. en krijgt 

 derhalve de voornw. of een ander subst. op de gewone wijze in genitivo 

 achter zich, dus: ndai-ku, ik zelve; ndai-na, hij zelve, ndai-na ruma-t of ndai 

 ruma-t, de vorst zelve. Dit aldus bepaalde subst. kan wederom in genitivo 

 achter een ander subst. geplaatst worden (het eerste subst. staat dan steeds 

 zonder na), bijv. uma ndai-ku, het huis van mijzelven = mijn eigen huis. 



