BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 319 



amu fanda matarambeyo, afhangende pandan-wortels (d. i. afhangend zijnde, 

 niet wordende, als vaste eigenschap, pensilis, 4.14); rii masadidi, recht 

 opstaande stijlen (16.10); katiti-kili tjahaya-na boë ba liro, de glans er van 

 nam. van de uwi tandii, (soort plant) schittert, als de zon haar beschijnt 

 (106.15). Voorts dikwijls in samenstellingen als: maru sambanta, liggen 

 uitgestrekt zijnde, uitgestrekt liggen (79.47); maru sarènga, liggen achterover- 

 liggende, achteroverliggen (19.5). Ook wanneer het werkwoord den vorm 

 van een subst. moet aannemen of ook in eene daarvoor in de plaats tredende 

 constructie met het deelwoord; ba bau nee tahengga kai mena ntjai lawa, 

 waarom is de poortdeur geheel open? (51.41); duwa lela masarènga, twee 

 bladen achteroverliggende, vóór: met het achteroverliggen van = terwijl 

 achteroverliggen twee bladen, vgl. § 255 (4.23). 



Hier volgen nog eenige voorbeelden van het gebruik van het imperf. bij 

 deze woorden : doü mümin na-neè-sa ngdha ade-na, ampo na-kanggado sanga-na 

 hadju ede, als de vroomen willen eten, dan bewegen zich de takken der 

 boomen (90.1. v. o. kanggado «bewogen worden", moveri, in beweging komen); 

 na-tambdri kui, na-tambdri ivdna wati ivdra èda-na, enz., hij wendde zich 

 links, hij wendde zich rechts, maar hij zag volstrekt niet, enz. (58.24) ; 

 na-tjoro-tjoro kamaru-du weki-na, na-kagöro-ra eli nawa-na, zij hield zich 

 slapende en het geluid van baar adem werd snorkende (en zij begon te 

 snorken 59.16); wati taho ade-ko maèda iveya raa-na rnasambara-mbura ede, 

 ik kan het niet verdragen te zien »hun bloed, dat zich overal verspreidt of 

 verspreidt wordt, 64.30). 



Wdra (zijn) pleegt in het perf. te staan in de liniete vormen zoo het 

 «bestaan, in wezen zijn" beteekcnt, bijv. na-waü-du wdra na-kadawdra-ku, 

 het bestaat (is) reeds (voor »wal bestaat", vgl. § 85) doet hij niet bestaan 

 (7.5, vgl. 97.12). Doch in substan tiefvorm wordt steeds het imperf. gebezigd, 

 bijv. wudjüd aö-na wdra Allah (6.14 v. o.); tanda wddjib wdra-na Allah 

 (ibid. reg. 13. v. o.). Ook in de beteekenis «ergens aanwezig zijn" wordt 

 dikwijls het perf. gebezigd, wanneer er over iemand of iets gesproken wordt, 

 dat te voren ergens nog niet aanwezig was, bijv. na-waü-si wdra doü siwe 

 ede dra uma ake mpa, kti-mbeï-ktt, enz., als die vrouw hier in dit huis zal 

 zijn (ongeveer: aanwezig geworden zal zijn, gekomen of gebracht zal zijn), 

 zal ik geven, enz. (51.34); (gij hebt bevolen eene vrouw te zoeken): ake, 

 na-waü-du wdra doü siwe mamidi ro mau, mu-kau-ku lao kadula wdli, en nu 

 er eene stille en rustige vrouw is, beveelt gij haar weder terug te brengen 

 (32.34) ; (hij gaf bevel alle bewoners van het land bijeen te roepen), ndadi 

 sa-mena-mena-na doü di ade rasa ede na-waü-ra wdra mena, vervolgens waren 

 al de inwoners van het land tegenwoordig (74.12). Ook wel in substantiefvorm : 

 ba supu neyo ade-na ba waü-ra wdra Maharadja Kurma, uit vreugde dat 

 M. K. aanwezig (teruggekomen) was (75.34—35). Doch bezigt men ook 

 wel eens in dit geval het imperf., zoo leest men 23.15: na-waü-ra mat la 



