ÊIMANEËSCHE SPRAAKKUNST. 323 



ba èda-mu lènga-mu madèse morotaba, her- en derwaarts ijlend wegens »het 

 groot zijn van uw beschaamd en verlegen zijn" (wegens de grootte uwer 

 schaamte en verlegenheid) »door uw uwe makkers zien, die" (dewijl gij ziet, dat 

 uwe makkers) een hoogen rang hebben (85.26 en 27); dahu ba mabu imbi, 

 vreezen voor het vallen (verminderen) van het gelooven (geloof) (9.15. v. o.); 



di toi waü-na — saraka nae sampela-na, van haar vroegste klein zijn (jeugd) 



tol aan haar groot en volwassen zijn (totdat zij groot en volwassen was, 



66.12); di raka-ku madja laho-pu batu-ku nggdhi ruma-t büjdra, (in vergelijking) 

 van mijn verkrijgen het beschaamd zijn, is het beter, dat ik de woorden 

 van den rijksbeslierder opvolg (het is beter dat, enz., dan dat ik schande 

 verkrijg, 55.27); nggdhi kai ina-na labo nangi salaho-na, daarop zeide de 

 moeder »met het tevens weenen" (al weenende, 65.4) ; na-kabengke-ku weki-na 

 labo-ku nenti-na rii uma-na, zij hield zich stijf, terwijl zij den stijl van haar 

 huis vasthield (52.11); ede-ra ao kai-na mandinga labo widi salaho-na, zij 

 nam (de bloemen) vervolgens aan en zocht ze tevens uit (72.49); ede-ra 

 kapöro kai-na labo wei-na saraka ia ro kamai-na, toen werd hij toornig op 

 zijne vrouw »tot aan zijn schelden" (zoo zeer, dat hij ging schelden, 24.29); 



nuntu mena kai watu tampuu waü-na masaraka luu-na di ede asi, 



zij verhaalden van het eerste beginnen (begin) tot aan haar binnen- 

 gaan in het paleis (57.18 en 19) ; na-mai dja-ra ndai ruma-ta watu nggalo, 

 (niet lang daarna) kwam ook de vorst terug van het jagen (van de jacht, 

 25.25 — 26). Zoo ook na de als praepositie gebezigde uitdrukkingen di ade, 

 waarna evenwel ook het subst. met kai gebruikt kan worden, vgl. § 154 

 en ba supu: (doe uwe ouders geen verwijten) ba supu wdra-na karawi-mu 

 mataho di doü duwa-na ede, ba supu inga-mu ro sandaka-mu, ter oorzake 

 van uw verricht hebben (omdat gij verricht hebt) een goed werk jegens hen 

 beiden, (of) omdat gij (hen) helpt en bewaakt (9.9 en 10); na-nangi-ra ba 

 supu hido-na, zij weende, dewijl zij honger had (65.22). Na di ade en ba 

 supu staat het verbale subst. natuurlijk in den genitief. Op te merken is nog 

 dat labo en mandinga labo ook als conjunctie kunnen optreden en dan een 

 finiet werkwoord na zich krijgen. Voorbeelden met het subst. van het perf. 

 zijn te vinden onder § 64 en § 81. Over het gebruik van het verbale 



subst. in zinnen als : indo kapo mafaralu di oi sambeya ede watja 



pahu, enz., is reeds gesproken onder § 251. 



Een verbaal woord moet in substantiefvorm als subject optreden in ieder 

 geval, dat het woord logisch het subject van een zin is, het kan dan nooit 

 door een zin met een finiet werkwoord omschreven worden. (Men vergelijke 

 echter § 255). Dientengevolge zijn onze onderwerpszinnen, die met »dat"en 

 meestal ook die met »hoe" (vgl. Aanm. na § 225) aanvangen, door het 

 verbale subst. weer te geven. (Vangen dergelijke zinnen aan met «hetgeen, 

 dat, wat", dan zijn natuurlijk de subst. met deelwoordelijke beteekenis te 

 bezigen, voor zooverre deze als subject plegen op te treden, anders is een 



