332 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



wordt geplaatst, alleen uitgezonderd het geval, dat aan het eerste werkwoord 

 in den vorm van een deelwoord een verkort voornw. gehecht is, vgl. § 49. 

 Vgl. ook § 136 en § 170. Mbeï parenta, bevel geven, wordt steeds gevolgd 

 door makau of kau-na. 



Somtijds wordt ook de agens van het verbale subst., wanneer deze dezelfde 

 is als die van het voorafgaande werkwoord, nog door een verkort voornw. 

 aangegeven : tarima weya ba Allah Paala kantjihi-ntjau-na lot ede, toen God 

 het goed gevonden had (toen het God behaagd had, vgl. beneden § 249) 

 het geneesmiddel voor (hem) eene goede uitwerking te doen hebben (61,17); 

 nee dodo ba lamada boru waü weya-ku gendi mada kui-ta, ik wensch (u) te 

 verzoeken of ik eerst uwe linker wenkbrauw mag afscheren (47.37 — 38), 

 vgl. boven: na-nunlu wdli-du ndawi-na, enz. 



Ten slotte is nog op te merken, dat het verbale subst. van het perf. 

 in gewone taal zelden of nooit als object pleegt op te treden. Enkele 

 voorbeelden kan men vinden sub § 64 en § 81. Gewoonlijk echter bezigt 

 men de in § 255 te vermelden constructie. 

 § 248. Het verbale subst. wordt nog na andere werkwoorden gebezigd in de volgende 

 gevallen : 



I. Na de volgende intransitieven, waarmede het verbale subst. als het ware 

 één begrip uitmaakt: lao, gaan; mai komen; enz., vgl. §170; ngawa, willen, 

 geneigd zijn (na-ngawa sara lanaö iunli, als zij willen leeren schrijven, 

 (89.32); wati ngawa-na laho, zij (de ziekte) wilde niet beter worden (58.15, 

 vgl. 59.25; vgl. ook nee en tjaü onder de vorige §); lowa, kunnen, in staat 

 zijn (bijv. lowa tuu, kunnen opstaan, 24.18); kunnen = mogen (wati lowa-na 

 katani kai doü ede ba biljdra, de rechtbank kan of mag dien man daarmede 

 niet bezwaren, 14.5. v. o.); kunnen = bekwaam zijn (bijv. lowa kara bunga, 

 bloemen kunnen vlechten, 73.14): waü, kunnen = in staat zijn {waü kiri 

 weki, zich kunnen omwenden, 19.1); kunnen = mogen (wati waü weya ba 

 doü mantau djara mamöda ede, de eigenaar van het verloren paard kan of 

 mag het niet nemen, 15.3); disa, durven (doü mamadja wati-da disa-na rungka 

 raa-sake, iemand, die eergevoel heeft, durft wat hij overeengekomen is (zijn 

 woord) niet breken, 103.19; wati disa-ku inga ro horu nggömi, ik durf u 

 niet helpen en bijstaan, (36.14). Meerdere voorbeelden zijn passim in de 

 teksten te vinden. Zoo ook na rongga in de uitdrukkingen : rongga wdra, 

 aanwezig komen te zijn, op eens aanwezig zijn (74.29, 75.20, 76.13) en 

 rongga möda, verloren komen te zijn, op eens wegraken (53.28, 65.42); 

 beide uitdrukkingen vormen thans eene samenstelling (raka in uitdrukkingen 

 als: raka eda, te zien krijgen, 41.9; raka nuntu, te vermelden krijgen, er 

 toe komen om te vermelden, 83.10, is als transitief te beschouwen, als 

 nadrukswoord bezigt men na raka, dat met het volgende woord geen 

 samenstelling vormt, ku, vgl. § 270). 



II. Na de woorden, die eene gemoedsgesteldheid aanduiden als: vreezen, 



