bimAneeschë spraakkunst. 333 



zich verheugen, zich bedroeven, zich schamen, berouw hebben, ook na 

 twijfelen en overtuigd zijn, (het woord ade kan daarbij verzwegen worden). 

 Voorb. ba supu dahu-na (of dahu ade-na, vgl. sub III) ngdha ba mbeè, ter 

 oorzake van zijn vreezen (uit vrees) dat de bok (hem) zou opeten (37.38); 

 ba dahu-na neè tjöla kai ntjonggo ba Ama Balu, uit vrees, dat A. B. (de aap) 

 met (hem) zijne schuld zou willen betalen (38.36 — 37); ba supu neyo ade-na 

 dula labo taho-r ntai ndai kali, »om reden van het licht zijn van hun hart" 

 (uit vreugde), dat de opperpriester ongedeerd was teruggekeerd (54.16); ba 

 supu wedt ade-na wdra-na Maharadja Kurma diade rasa ede, dewijl zij ontsteld 

 was daarover, dat vorst K. in dit land was (73.1); ba kakente ade-na, 

 mbui-pu (vgl. § 264) mori-na, dewijl hij schrok, dat hij (de ander) nog in 

 leven was (54.16); wati taho ade-ku lampa kèse-kèse-ta, «mijn hart is niet 

 goed" (het bevalt mij niet, het smart mij), dat gij alleen gaat (76.6) ; ade-ku 

 na-pili ro rede kandu-na 'adjaib, mijn hart heeft pijn (het smart mij), dat 

 hij bezit dat, waarover men zich verwonderen moet (XII) ; na-waü-sa kanteè 

 ade-ta ra-fati ba doü bae-mu, als uw hart rustig is (als gij overtuigd zijl) 

 dat uwe vijanden (den boom) hebben omgehakt (13.14 — 15); na-nggongga 

 ade-na wdra Allah la'dla ro wati, hij twijfelt of God bestaat of niet (8.13). 

 Men kan evenwel na deze woorden ook eene praepositie met volgend verbaal 

 subst. bezigen, bijv. dahu ba (9.15. v. o.); di (84.7. v. o., vandaar als 

 transitief met kai, vgl. § 135: dahu kai-ku kanljóki ba Allah, men vreeze 

 door God gestraft te worden, 9.21. v. o.); neyo ade ba (75.35); enz. Is de 

 agens van het volgende verbale subst. gelijk aan dien van het voorafgaande 

 werkwoord, dan valt het gebruik tevens onder het hieronder te noemen geval. 



III. Om weer te geven onzen infinitief voorafgegaan door »om te" (of 

 ook door »te", in de gevallen, waarin hij niet het direct object van het 

 voorgaande werkwoord uitmaakt, in welke gevallen wij dan ook, althans in 

 de spreektaal, zeer dikwijls »om te" bezigen), doch alleen dan, wanneer ook 

 de actieve vorm met ndai kan gebezigd worden. 



(Omtrent het verbale subst. na : luu, lösa, londo, neè, rai en tuu, zie men § 170). 



Voorb. ba supu neè-na rètje lao tiyo dja rasa ra dana-na, dewijl hij (haar) 

 wilde aansporen (om) ook zijn land te gaan zien (45.19 — 20); makento mpara 

 ba ede, na-rètje-du wei sangadji Ana-ana luu di ade bili, daarna spoorde hij 

 de vrouw van vorst A. a. aan (om) in de kamer te gaan (47.36) ; kau-ku 

 (vgl. § 251) mai ba nahu kali ro ruma-t bitjdra mamai ou nggomi lao nggeè 

 di asi, ik heb den opperpriester en den rijksbestierder bevolen u te gaan 

 uitnoodigen (om) uwe opwachting in het paleis te gaan maken (48.7 — 8) ; 

 na-kakai-ra doü lao karinga ina-r ama-na, hij zond iemand om zijne ouders 



bericht te gaan geven (78.15); na-hanla-ra weki-na lao raka, zij 



maakten zich op om te gaan naar, enz. (ibid. reg. 16 — 17); bune 



santika ntjai uma-mu ra-ngina-mu bonto ro wöle, uwe huisdeur nu, zijt gij 

 gewoon te sluiten en te grendelen (51.16); ede mpara hinti kai-na wei-na 



