BlMANEESCHÈ SPRAAKKUNST. 339 



§ 250. Op het praedicaat valt bij gewone orde altijd eenige nadruk door de plaats, 

 die het in den zin inneemt. Een zeer sterke nadruk kan te kennen worden 

 gegeven door de subst. met ndai (in actieven of passieven vorm) voorop te 

 plaatsen vgl. § 106 en 121. Enkele verbale woorden treden steeds in 

 stamvorm met den nadruk vooraangeplaatst op, namelijk aö(-na), dat wat het 

 beteekent, de beteekenis er van, öne{-na), dat waartoe het dient, het nul, 

 het voordeel er van; alsook asa(l), waarvan (iemand) afkomstig is, afkomst, 

 wat het inheemsche nuu bijna geheel verdrongen heeft: qodrat, aö-na fenggo 



aö-na tenggo ede: na-tenggo kandadi-na, enz., qodrat, dat beteekent: 



kracht , de beteekenis nu van kracht is : dat Hij krachtig is om 



te scheppen, enz. (7.4); gradlab, aö-na mbale kapöro, gradlab »de beteekenis 

 er van is J ' (beteekent) dikwijls toornig worden (84.24). Over öne vgl. men 

 § 96; nggdra na-ndede sara, Maharadja Kurma ake asa(l)-na doü manae-nae, 

 als het aldus is, dan is deze vorst K. afkomstig van zeer aanzienlijke 

 lieden (74.34). Vooraan staan deze woorden ook in afhankelijke zinnen : 

 pöda-si nahu asal-ku dewa-dewa, als het waar is, dat ik van goddelijke 

 afkomst ben (77.8—9, vgl. 63.10); labo na-bade-ra asa-usu-na Puliri Mayang- 

 Mangure sangadji nae-nae, en zij wisten, dat de prinses M. M. van een zeer 

 groot vorst afkomstig was (75.35). Asa{l) kan ook attributief optreden, bijv. doü 

 agal (asa) Djawa (vgl. 101.15), maar behoudt dan toch steeds den substantief- 

 vorm. Voorts kunnen hiertoe nog gerekend worden woorden als: ntjihi 

 ndai-na, dat, wat het juiste daarvoor is, bijv. ntjihi ndai-na nggömi ake pala 

 bia weya-ku tuta-mu, »dat wat het juiste daarvoor zoude zijn (ten opzichte 

 van) u, is mijn stukslaan" enz. (gij verdiendet, dat ik daarvoor je hoofd 



stuksloeg (30.31 en 32); ntjihi-ndai-na pdhu-mu : doü manae-nae-y-o 



nee makawei-mu, uw gelaat verdient dat een aanzienlijk man u tot 



vrouw neemt (51.3); sdra-m, het is de gewoonte daaromtrent, bijv. maikai-ra 

 ndede-n sdra-na di ade rasa ake: di ai-nai-na adjumaa na-kaböro, enz., want, dat, 

 wat daaromtrent gewoonte is in dit land, is: (want het is de gewoonte in dit 

 land) dat zich eiken Vrijdag verzamelen, enz. (56.23) ; sara-na ruma-t bitjdra 



na-luu-ra di ast, enz. de gewoonte van den rijksbestierder was 



hij ging het paleis binnen (de rijksbestierder was gewoon het paleis 



binnen te gaan, ibid. reg. 31). Zoo trefi men ook aan : hidi-na, (dat wat 

 vast is daaromtrent, is) met volgenden Gnieten zin (bijv. 7.9), niet te 

 onderscheiden in beteekenis van hidi gevolgd door een verbaal subst. (het is 

 vast dat, enz.). 



§ 251. Bij de woorden welke zeggen, denken, meenen, vragen (verzoeken) beteekenen, 

 alsmede bij nee, willen, en soms ook bij kau, bevelen, bezigt men dikwijls 

 een verbaal subst. in plaats van de finiete vormen. Voorb. nggdhi nahu lal 

 doü, nggdhi siya tal lako, ik zeide dat het menschendrek was, hij zeide, dat 

 het hondendrek was (42.32); na-ou dja-ra ana wai Kabaya ede, nde pala 

 nggdhi-na ba Maharadja Kurma: kangampu, enz, zij ontboden ook den zoon 



