346 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



Van deze constructie wordt veel gebruik gemaakt wanneer het verbale 

 subst. van het perf. als object zoude moeten optreden, ook wanneer er 

 eigenlijk geen nadruk op den agens of op het direct object valt. Heeft het 

 werkwoord intransitieve beteekenis dan plaatst men het actieve deelwoord 

 van het perf. na den agens, waarbij het deelwoord met waü-ra gewoonlijk 

 in een finieten zin opgelost wordt, vgl. § 85; heeft het werkwoord transitieve 

 beteekenis dan plaatst men het passieve deelwoord na het object. Voorb. 

 imbi-ku run mataho ro ruu maiha raa-mamai walu Allah ta'dla mena mpa, 

 men geloove, dat alle voor- en tegenspoed van God is gekomen (8.11); 

 na-ringa mena-ra ba doü di ade kampo ede sangadji Ana-ana waü-ra mai, enz., 

 (toen) de lieden in de kampong hoorden dat vorst A. a. teruggekomen 

 was, enz. (45.55 — 36); ba ringa lewi-na waü mena-du mpoi fuu hadju-na, 

 doordat zij hoorde, «haar tuin, welks hoornen alle op waren" (dat haar 

 tuin geheel van hoornen ontbloot was, 30.39). Wanneer een voornw. van 

 den derden pers. den agens zou moeten voorstellen, wordt het gewoonlijk 

 verzwegen : na-katjai-ku ba ompu na-waü-ra made, de oude man meende, dat 

 hij (vorst Kurma) dood was (66.7) ; ntika na-iyu mpudu na-waü-ra kola, toen 

 hij voelde, dat zij (de wenkbrauw) kaal (afgeschoren) was (49.33). Voorbeelden 

 met een transitief werkwoord zijn : na-nuntu kai-du wei-na ana doü ede (zie 

 beneden) ra-raka-na di ade wuba ede, hij vertelde aan zijne vrouw, dat hij 

 dit kind in het woud gevonden had (67.21 — 22); na-waü-ra ringa kali waü-ra 

 balunggu, (toen) zij gehoord hadden, dat de opperpriester geboeid was (54.8). 

 Is nu, waar het subst. van het perf. te bezigen is zoo het werkwoord 

 intransitief is, de agens, zoo het transitief is, het direct object gelijk aan 

 den agens van het eerste werkwoord, dan wordt de constructie met weki 

 gebezigd, waarvan voorbeelden te vinden zijn onder § 214. 



Ook de genitief van het verbale subst. van het perf. pleegt zoo behandeld 

 te worden na de uitdrukking ringa habar, bijv. na-ringa-ra habar ba Maharadja 

 lndar-Dewa sangadji di rasa Anta-Baranta Maharadja Kurma na-waü-ra dula, 

 toen vorst I. D., vorst van A. B., het bericht hoorde, dat vorst K. teruggekeerd 

 was (77.16 — 17); na-ringa mpara habar ba ina-r ama-n ana-na waü-du landa, 

 toen de ouders het bericht vernamen, dat hun kind verkocht was (27.30). 

 Zeldzamer vindt men ook in andere gevallen dezelfde constructie gebezigd, 

 zonder dat de nadruk op den agens of op het object valt; voorbeelden zijn: 

 ba supu kali na-waü-ra ringu, dewijl de opperpriester gek geworden was 



(55.58) ; na-waü-ra mboü — kali waü-ra balunggu, het was algemeen 



bekend, dat men den opperpriester geboeid had (54.6—7). Daarentegen 



wordt eene enkele maal het verbaal subst. van het perf. ook als object gebezigd; 

 behalve de voorbeelden onder § 64 en § 81 komt nog in de teksten voor : 

 ringa ba doü mampanga aka-n de waü-du kakenle doü mantau uma, toen de 

 dieven hoorden, dat de heer des huizes wakker was geworden (34.20 — 21). 



Op 58.9 leest men: wdra palu-tji mbeè neè mangdha matja, zou het mogelijk 



