348 MMANEESRHE SPRAAKKUNST. 



nahu makiri weki, ik kon mij niet meer omkeeren (18.9, het gebruik van 

 nahu na wati volgens § 254) ; wati disa-na manusiya ro binata mamai deni 

 di hidi ita ake, geen mensch of dier durft dicht bij »onze plaats" (ons) te 

 komen (69.30). 



Op 76.7 leest men : kangampu mböto-mböto kau-mu lao doü ndai maèto 

 ndai-ku, beveel niet aan de lieden te gaan om mij te begeleiden, (dat zij mij 

 gaan begeleiden). De verklaring is dus naar alle waarschijnlijkheid, dat 

 men in dit geval den vorm, welke overeenkomt met onzen infinitief, voorafgegaan 

 door »om te", na de genoemde werkwoorden bezigt, vgl. § 90. Vgl. ook 

 het gebruik van den passieven vorm met ndai na lao, enz. in § 97. Eene 

 enkele maal blijft het verbale subst. gespaard, zoo na lao (61.3. v. o., 73.27), 

 na lowa (69.18 — 19, waar evenwel een subst. in den vocatief tusschen den 

 agens en het tweede werkwoord staat, daarentegen is in hetzelfde geval de 

 vorm met ma gebezigd 74.39). 



Aanm. Wanneer het volgende werkw. het direct object van het eerste is, dan veroorzaakt de plaatsing 

 van den agens voor het tweede werkwoord in den regel geen verandering, bijv. rdho ba 

 doü weli (72.38); enz. In de uitdrukking: raho weki-na lao of dula, vgl. § 214, bezigt de 

 taal onverschillig het verbale subst. of den vorm met ma. Eene enkele maal geschiedt dat 

 ook wel eens bij andere werkwoorden; zoo leest men 22.18—19: ra-kateï kai ba ama-mu, 

 nggèmi Kalai-e, mandawi, heeft uw vader u geleerd, gij Kalai, te maken enz.; ibidem reg. 

 21: ra-kateï kai ba ama raio ede mandawi, enz., daarentegen ibid. reg. 16 — 17: ra-kateï 

 kai ba ama-na ndawi. Zoo ook 70.30: wati-du waü-ku siya ba nahu maiyu, ik kan niet 

 uithouden te voelen, enz. Te vermelden is ook nog het gebruik van ma in den volgenden 

 zin: ruu nae pöda ita doho ake maraka ana doü siwe, het is een zeer groot geluk voor 

 ons, dat wij een meisje vinden (67.15); het gebruik van ma is hier te verklaren doordat 

 de agens in den vorm van een volledig voornw. voorafgaat, hoewel dit hier niet de met 

 nadruk vooropgeplaatste agens is, maar in den genitief als bepaling van het voorafgaande 

 subst. Gaat het volledig voornw. niet vooraf, dan bezigt men volgens den regel het verbale 

 subst., bijv. da ruu-si ndinga, als het 't lot niet is te zamen te zijn (108.8). 



Aanm. II. In de teksten komen enkele voorbeelden voor. waarin een vorm met ma zonder reden voor 

 een verbaal subst. gebezigd wordt: au supu-na da ngawa kai-mu mantau wei, waarom 

 wilt gij niet trouwen ? (42.4—5). Het is mogelijk dat ngawa ook met den vorm, die overeenkomt 

 met onzen infinitief met »om te", kan geconstrueerd worden, vgl. ook het gebruik van den 

 passieven vorm met ndai, (§ 97), Overal elders evenwel, zoo ook ibid. reg. 6, volgt het 

 verbale subst op dit veel voorkomende woord. 



Tjaü makamböto-mböto maru, er van houden om »het slapen, zeer veel te doen zijn" (zeer 

 veel te slapen, 89.26). Daarentegen wordt ibidem reg. 27 tjaü, evenals overal elders, door 

 een verbaal subst. gevolgd. Ook overigens wordt tjaü steeds transitief gebezigd. Wellicht 

 is hier of aan invloed van het Maleisch öf eenvoudig aan eene schrijffout te denken. 



Sandaka maraho rela, er voor zorgen om verlof te vragen (9.7). Hier kan wel met 

 zekerheid gezegd worden, dat ma hier voorkomt, omdat in het Maleisch origineel (zie de 

 Aant. op de teksten) maminta stond. 



