354 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



nggdra ta-ufi sara, na-ringa sara ba doü, indien gij (op de fluit) blaast en de 

 menschen (het) hooren (18.30). Meerdere voorbeelden zijn overal in de 

 voorgaande §§ te vinden. Hoewel zeldzamer worden ook de voornaamwoorden 

 van den eersten en tweeden persoon als object verzwegen: ta-lao kudu nggeè 

 ada labo ruma-ta, köne poda mpowa na-hade-ku ba ruma-ta, laat ons (het) 

 mede gaan deelen aan den vorst, al zal de vorst (ons) ook dooden (60.16); 

 ai-na karinggu-mu, na-tjengga-ku ba doü bae-mu, wees niet onvoorzichtig, 

 zoodat uwe vijanden (u) afscheiden (13.1 — 2); nggdra wati sara lowa ro 

 bade-ta, na-kant joki-ku ba Allah ta'dla, indien gij (het) niet kunt en weet, 

 zal God (u) straffen (II.). 



Met nadruk vooropgeplaatst en buiten het eigenlijke zinsverband gebracht, 

 wordt ook dikwijls een woord, dat in genitief-betrekking staat tot eenig ander 

 woord in den zin, bijv. fuu hadju ede fuu-na lambdga, van dezen boom is 

 de stam van koper (91.16); nggeè nggómi sandede ntoi-na » van uw verblijven, 

 zoo lang als de duur er van was"; (zoo lang gij hier verblijf gehouden hebt, 

 68.27, vgl. § 206); ntika na-waü mpudu dengga djalitu, na-tjuwa-tjuwa iyu 

 mena mpada di weki-na, la Dadju wati-du wdra-na, vervolgens, nadat de fluit 

 opgehouden had, kwam ieder tot zich zelven, (maar) Dadju was er niet meer 



(19.24 — 25); pili tuta ake loi-na, voor hoofdpijn is dit het 



geneesmiddel (4.30) ; djdru nahu maramoda di ade kola ampo de ku-èda mai 

 luu lalo-n, mijn paard, dat in den vijver verdwenen was, heb ik zooeven 

 rechtdoor zien binnengaan, enz. (54.53) ; doü raa-mampanga ede rima-na 

 wati ngawa-mu dompo, van hen, die gestolen hebben, wilt gij de hand niet 

 afhakken (86.27) ; nde pala fuu hadju ede mbbto bbte èse elo-na, maar op 

 den top van dien boom ware vele apen (37.40). 



Wanneer de logische agens door de constructie in den genitief komt te 

 staan en door een pers. voorn w. wordt voorgesteld, wordt een niet te sterke 

 nadruk, overeenkomende met dien, welke bij de finiete vormen door voorop- 

 plaatsing van het subject buiten het eigenlijke zinsverband wordt te kennen 

 gegeven, gewoonlijk uitgedrukt door als genitief het volledige voornw. te 

 bezigen. Dewijl men evenwel gewoon is in een zin met wati, benevens het 

 verkorte voornw, ook nog het volledige voornw. achteraan te plaatsen, zonder 

 dat eenige nadruk bedoeld is, wordt deze alsdan door vooropplaatsing van 

 het voornw. aangeduid. Voorbeelden zijn passim in de teksten te vinden. 

 Ditzelfde geschiedt om dezelfde reden, wanneer een woord als ade, enz. 

 als grammatisch subject optreedt (vgl. § 254). 



Ook bet indirect object kan met nadruk vooropgeplaatst worden, bijv. 

 wdra patu doü mahompa ra maki mbeï-mu ngdha öha ro uta mandake pdhu 

 ake, is het wel behoorlijk, dat gij aan een vermoeid mensch zoodanige rijst 

 en toespijs te eten geeft? (27.25). Over de overige bepalingen is gesproken 

 bij de behandeling der deelwoordelijke vormen. Ook kunnen nog eenige 

 rhetorische omzettingen voorkomen, als: mandai songko óne-na (voor 



