574 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



ervan dikwijls samen te zitten met oude lieden (90.52); kaiowa ra-mbale 

 kandeu kai la Keu ede, de kuip, waarin K. gewoonlijk gebaad werd (55.5). 



Mbui moet door ons met »nog" worden weergegeven (vgl. Bal, buwin, 

 idem). In de gewone taal wordt het steeds door pu (vgl. § 270) gevolgd. 



In het Bim. is het een werkwoord en kan ook zelfstandig optreden met 

 de heteekenis »nog aanwezig zijn", bijv. sdhe mambui-pu ede, de buffels, die 

 er nog zijn, de nog overige buffels (29.29). Gewoonlijk echter wordt het 

 gevolgd dooreene verbaal subst., waarmede het dan eene bezittelijke samenstelling 

 vormt, zoodat in finiete zinnen de verkorte pers. voornw. voor mbui geplaatst 

 worden. Voorb. mu-mbui-pu nggdhi nljihi-mu, gij spreekt nog juist (98.18); 

 indo kapo kali ede na-mbui ntene-pu lao ngdro rero-n di ade kola ede, de 

 opperpriester nu ging toch nog her- en derwaarts in den vijver (55.41). 

 Gaat de agens van hel verbale subst. vooraf, dan kan het verkorte voornw. 

 verzwegen worden; ade lamada ake mbui-pu loi-na, mijn hart is nog klein 

 (68.40). In een zin als: maai ake mbui-pu kawdra-mu-ro raa-sake-mu, herinnert 

 gij u nu nog, wat gij afgesproken hebt? (56.2) is mbui-pu als een verbaal 

 subst. te beschouwen, vgl. § 241. Pu blijft dus ook bij de substantief- 

 constructie; een ander voorbeeld is: ba supu mbui-pu wdra-na wei sangadji 

 masupu ede di ade kapa, dewijl de vrouw van den zieken vorst nog op het 

 schip was (59.50, vgl. 66.55, 75.20). Daarentegen vervalt pu, als sa (indien) 

 te bezigen is: ta-mbui-sa mori madra duniya, indien wij nog hier op aarde 

 leven (XIII). 



Eene constructie als in : pidu mpuru mbaa mbui-na malji ro 



kadori kadami-ta, na zeventig jaren hebben wij nog een zoeten 



smaak (95.20 — 21) waarin mbui zonder pu voorkomt en als verbaal subst. 

 met den genitief van het pers. voornw. achteraangehecht, behoort tot de 

 minder gewone taal. 



Met de ontkenning is nooit mbui, maar pu alleen te bezigen, vgl. § 270. 



Nekeka, ook wel nekêk uitgesproken (wat doet veronderstellen, dat het 

 bestaat uit neke en ka), wordt verklaard door: di blakang,nanti. Het schijnt 

 op eene verre toekomst te duiden, bijv. da ndai marongga-ku nekeka ela ro 

 doü nahu, enz., dat wat later niet lot mijn volk moge komen, is, enz. (97.55) ; 

 meestal duidt het bepaaldelijk «hiernamaals" aan en zoo wordt het ook 

 gebezigd na subst., bijv. dei ahera nekeka, in het toekomstige leven hiernamaals 

 (85.12); dei rasa ahera nekeka, in het land van hiernamaals (92.22); dei ade 

 afi naraka nekeka, in het helsche vuur hiernamaals (87.27). 



Nddra, steeds met sa of si verbonden, wat gewoonlijk tot s verkort wordt, 

 vgl. § 270, ziet op eene nabijzijnde toekomst. Meestal wordt het gevolgd door 

 een woord, dat een bepaalden tijd aanduidt : nddra-s wakalu loho, aanstaanden 

 middag, van middag (50.56) ; nddra-s sambiya (of nddra sambiya), van avond 

 (29.1); nddra-s sangadi (of nddra sangadi) vannacht (25.6). (Het omgekeerde 

 is : aka-n wakatu loho, gepasseerden middag., enz.). Ook wordt nddra-s 



