BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 385 



uwe poortdeur heelemaal open! (51.17 — 18); faraku ra-tata mena kai masa- 

 ngganga, eene geheel met goud ingelegde buks (25.21). Deze wijze van het 

 woord te gebruiken zal wel de oorspronkelijke zijn, 



Mena wordt ook gebezigd, wanneer er slechts van twee personen of zaken 

 sprake is (bijv. 57.41, enz.). 



Eene enkele maal ziet mena ook bij een transitief werkwoord op den agens. 

 Hiervan geven de teksten de volgende voorbeelden : na-èda mena-du pala ndai 

 kali na-waü-ra lösa watu kuru best, enz., (toen) zij nu den opperpriester 

 zagen, die uit de ijzeren kooi gekomen was (49.20 — 21) ; möda kada èda 

 mena ba doü djdra kali mataho weki, opdat de lieden allen het mooie paard 

 van den opperpriester zouden zien (53.9); na-waü-ra ngèna mena neè-na kali 

 di uma sigi, zij hadden gewacht, dat de opperpriester naar de moskee zou 

 opgaan (53.20); na-nggdhi mena-ku doü maringu, zij zeiden allen, dat het 

 een gek was (43.30, nggdhi wordt evenwel ook in andere opzichten als een 

 intransitivum behandeld, hoewel zeldzaam met uitgedrukt object); matjuwa- 

 tjuwa ngupa mena wdra-na Allah ta'dla, allen het aanwezig zijn van God 

 zoekende (97.8). 



Wanneer een door mena bepaald werkwoord in substantief-vorm staat, 

 afhangend van een voorafgaand werkwoord, dan wordt het somtijds in 

 samenstelling gebracht met het eerste: na-lowa-mena-ra kaaö nggdhi sur a ede, 

 hij kon den geheelen inhoud van dien brief begrijpen (78.40) ; na-waü 

 mena-ra tjingi-tjangi, zij zijn allen in de war geraakt (85.28, vgl. § 81 

 Aanm.). Treedt een subst. als praedicaat op, dan staat mena daarachter: 

 inta mena, zij zijn altemaal (van) diamant (48.20); na-nggdhi-ku doü siwe 

 mena marasodi-na ede, zij zeide, dat zij, die haar gevraagd hebben, altemaal 

 vrouwen waren (45.4). Waarschijnlijk heeft ook hier samenstelling plaats, 



vgl. sa-mena-mena-na raayat mena-na (79.9) en ade-na doü mena-n 



(82.6. v. o) ; hoewel de functie van mena daar eenigszins anders is, dewijl 

 het in het eerste geval staat ter versterking, in het tweede in plaats van 

 sa-mena-na. Van de plaatsing van mena, zoo lai-na als praedicaat optreedt, 

 vindt men een voorbeeld bij het genoemde woord (§ 266). 



Behalve in het onder § 268 te noemen geval, kan mena nog buiten 

 samenstelling voorkomen, zoo het door mpa, (zie beneden) gevolgd wordt, 

 bijv. imbi-ku ruu mataho ro ruu maiha raa-mamai watu Allah ta'dla mena mpa, 

 gelooven, dat voor- en tegenspoed allebeide van God zijn gekomen (8.11), vgl. 

 58.38 — 39: ruu-ta mataho ro ruu-ta maiha raa-mamai mena watu Allah ta'dla. 



Mpa, slechts, maar, wordt steeds achter het woord of de uitdrukking, 

 waarop het belrekking heeft, geplaatst, doch altijd zelfstandig Voorb. wali 

 wdra-na uta, ina-e, djanga peyo mpa, er waren geen visschen, moeder, slechts 

 boschhanen (18.6); duwa nai mpa raa-ndawi ba nahu, in slechts twee dagen 

 heb ik het vervaardigd (22.10); samata-mata duniya mpa ndai tjaü ro melji, 

 slechts de wereld wordt bemind (89.17); mu-kabantja ro sungge-ku mpa 



VEBH. DAT. GEN. XLVHi. 25 



