BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 417 



zijn (34.22); ou kaneè döho èse saladja, iemand uitnoodigen boven te komen 

 om in de saladja (soort bijgebouw of hut) te zitten (76.18 — 19); rongga-pu 

 èse tadja, (toen zij) op zolder gekomen was (75.10); lao èse ast, naar het 

 paleis gaan (60.11); maru èse nepi, op een bultzak slapen (52.10); teè èse 

 doro, (een net) uitzetten op de bergen (17.1. v. o.); weha èse elo-na, boven 

 uit den top (van een boom) nemen (4.38) ; weha uta èse tadja, visch van den 

 zolder nemen (99.26); nfdra èse langt, de sterren boven aan het uitspansel 

 (91.36) ; ndadi sangadji èse kahiyanga, vorst zijn in het godenrijk (61.12. v. o.). 

 Wawo is op zichzelf geen voorzetsel, maar wordt, voorafgegaan door èse, 

 als zoodanig gebezigd in de beteekenis van »op, bovenop": au kombi èse 

 wawo kontu-n aka, wat heeft hij daar toch boven op zijn rug ? (38.23) ; èse 

 wawo hutu, boven op het dak (69.42); ta-wii-ku èse wawo nahi ede, gij plaatst 

 het boven op de sirih (4.24) ; ede-ra hade kai-na èse wawo doro, vervolgens 

 doodden zij hem op den berg (3.3 — 4); wuwa èse wawo djdra, op het paard 

 «laden" (zetten, 67.18). Wawo behoudt in deze uitdrukkingen de waarde 

 van een subst. (hoewel het op zichzelf geen concreete beteekenis meer heeft) 

 en kan door den verkorten vorm van een pers. voornw. gevolgd worden : 

 èse wawo-na, daarop, daar bovenop (69.40). 



Zeldzamer wordt, in plaats van èse, di gebezigd, voorbeelden zijn : dei 

 wawo rade, boven op de graven (4.22) ; di wawo ruwi, boven op de doorns 

 (18.42). 



De woorden dri, awa, èse en ook dei, waar dit bepaaldelijk de beteekenis 

 heeft van «in, binnen", kunnen met mai samengesteld worden, wanneer zij 

 de functie van een voorzetsel, zelden wanneer zij die van een bijwoord 

 vervullen. Als praepnsitie beteekenen dri mai, awa mai en èse mai bepaaldelijk : 

 buiten, onder en boven; dei mai: binnen in iets, gerekend van het standpunt 

 van iemand, die er buiten is. In deze uitdrukkingen moet mai derhalve op 

 eene richting wijzen, die van den spreker verwijderd is, vgl. het Mak. mae 

 en het Bug. mai, welke echter beide zoowel naar den spreker toe, als van 

 den spreker af wijzen. Worden deze woorden als adverbium gebezigd, dan 

 is de zin van mai natuurlijk dezelfde, hoewel het minder duidelijk is, waarom 

 het gebruikt wordt. Alleen dan heb ik mai na de bijwoorden aangetroffeu, 

 wanneer zij ter bepaling na een subst. geplaatst zijn. Voorb. bè-bè-na mpara 

 madri mai ba ede, al wat «buiten dit" (daarbuiten) is (9.13. v. o.) ; ro 

 makalai-lai wdli ma'aciyad madri mai ba ake, en nog verschillende andere 

 ondeugden buiten deze (98.17); doü dri mai, de man buiten, de man, die 

 daar buiten is (45.9 en 11); awa mai ba huri raa-suna, beneden het gedeelte 

 van de huid, dat besneden is (11.7); wdra dja sa-buwa lapa awa mai ba kuta, 



er was ook eene goot onder de heg (65.58 en 39) ; dei-na oi awa 



mai ba tatuu, «de diepte van het water was onder de knie" (het 



water reikte slechts tot onder de knie, 53.16); sangadji-ngadji awa mai ba 

 parenla-ku, verschillende vorsten, die onder mijne bevelen staan (77.11, zonder 



VEBH. BAT. GEN. XLTIII. 27 



