418 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



ba ibid. reg. 33) ; hadju tübi ede awa mai-na ba 'arasj Allah, de tubi-boom 

 is onder den troon Gods (91.24); èse mai ba tjihu, boven den elleboog (11.15); 

 mortabat ruma maèse-èse mai waü, »de rang van heer, welke altoos zeer 

 bovenaan is geweest" (de heerlijke of goddelijke rang, welke altoos zeer 

 verheven is geweest, 16.10. v. o.); dri siwe-ku del mai bili ede, mijne jongere 

 zuster, die binnen in die kamer is (45.2). 



Uit de voorbeelden blijkt, dat wanneer dri mai, awa mai en èse mai als 

 voorzetsels optreden, zij bijna altijd door ba gevolgd worden, wat hier wederom 

 den genitief aanduidt; in een der voorbeelden is zelfs ook nog na gebezigd, 

 waaruit dus blijkt, dat deze woorden oorspronkelijk de waarde van een subst. 

 hadden. Dezelfde waarde moet ba ook hebben na ipa (bae) en dri luwa. 



Ook kan mai na aha geplaatst worden, waar dit als aanw. voornw. 

 optreedt: ana rato ka-mai, gindsche prinses (22.54). Zie ook Aanm. II. 



Aanm. I. Ka, de stam van aka is, gelijk bekend is, hetzij al dan niet voorafgegaan door een of ander 

 element, hetzij al dan niet door een neusklank gesloten, in menigvuldig gebruik, ook in de 

 verwante talen. Als voornw. wordt hel, behalve in het Bim. aka, nog in het Jav. aan- 

 getroffen in ika, ingkang, kang ; O. Jav. ika, ikd, ikan, ikang; als zelfstandige praepositie 

 komt het in de vormen ka en akan in meerdere talen voor, zoo ook in samenstelling met 

 verbale woorden als kan of (met verzwakten klinker) ken, aken, enz., terwijl het stamwoord 

 ook in vele lalen tot prefix is geworden, o. a. in het Jav. enz. bij de vorming van het passiet, 

 waarbij de verhouding van ka en di dezelfde is als die van de Bim. praepos. aka en di. 

 Voorts is het adverbium in het Bim. aka-n ede, vgl. § 219; bijwoord of nadrukswijzer in 

 het Bim. in den vorm ka, in het Bulusch in den vorm kan ; voegwoord en tusschenwerpsel 

 in het Mak., enz. Vormen als aka. akan en ika zullen wel te beschouwen zijn als samen- 

 koppelingen van twee pronominale woordjes, vgl. ook Mak. andjo en Bug. ro. 



Awa is natuurlijk het Mal. bawah, de vorm awa wordt ook gevonden in hel Bug. ri-y-awa 

 en het Mak. ir awa (voor ri-awa). Het Kölosch bezigt een awa geheel en al in den zin van 

 het Bim. di: awa ate — di ade, binnen, in (het Bim. awa is aldaar rowa), nu kan ook in 

 hel Bim. di meestal voor awa gebruikt worden, onmogelijk is het dus niet, dat met awa 

 hetzelfde geschied is als met dei, vooral dewijl het Kölosch di als praepositie geheel verloren 

 heeft, met zekerheid durf ik evenwel niet te zeggen, dat het Kölosche awa hetzelfde woord 

 is als het Bimaneesche. 



Ara houd ik voor hetzelfde woord als wdra (zonder w als in Mal. ada, Sund. aya), vgl. 

 Bug. rinï »hier" en »zijn" en vgl. ook de Aanm. onder § 266. 



Ari is waarschijnlijk hetzelfde woord als dat, wat vervat is in het Bat. (di) bali(an), het 

 Bug. (ri) sali(wëng), alsook in het Mal. katjuwali, het Mak. sangali, het Bug. sëngadji, 

 Tondano. sangariyan, behalve, vgl. sela onder § 272; als grondwoord is aan te nemen 

 het nog in het Mak. en Bug. gebruikelijke bali. wali, kant, zijde. 



Èse zou wellicht in verband met Mal. atas kunnen gebracht worden, vgl. § 8 en 23 ; vgl. 

 ook Mak. ate in irate. 



Ipa is het Bat. ipar, Daj. dipah, de overzijde, vgl. Nias. jefo, aan de overzijde. 



Wawo komt ook voor in hel Bug., Bul., enz. 

 Aanm. 11. Uit aka en mai wordt nog een bijwoord gevormd, waarvan men mij evenwel geen verklaring 

 of vertaling wist te geven. De plaatsen, waar het in de teksten voorkomt, zijn: 94.30: 



sela-ti pala maru aka mai loki mamidi, uitgenomen is het slapen terwijl bet 



achterste rustig blijft (vgl. 8.40: sela-ti maru makanteè madapampèso) ; 96.40: aö-na: 

 mandai tada ro kanteya kai-na aka mai ntjai mantjcwi ntiri, mandai pehe katantu kai-ta 



wdra-na Allah, dal is: datgene waardoor, duidelijk en zichtbaar wordt de zeer 



juiste weg, waarop wij met zekerheid het beslaan van God leeren kennen ; 99.13 — 14: dalil 



