426 BIMANEESCHE SPRAAKKUNST. 



Malai-na-sa, malai-na-si of malai-na sara (vgl. het Mal. malainkan), lett. 

 dat, wat het andere ervan is, dat, wat anders dan dat is (sa, enz. hier te nemen 

 in de sub B genoemde beteekenis), vandaar: behalve, alleen maar, maar: 

 ku-sakasi-hu wati wdra-na ruma makalai malai-na-sa Allah ta'dla, ik betuig, 

 dat er geen andere Heer is, dan God (7.41 — 42); wati wdra eda-na doü 

 masalaini), malai-na-sa koha tula mpa manggeè ededeï, hij zag (echter) niemand, 

 die hem groette, alleen maar een schedel, welke daar zich bevond (58.24 — 25) ; 

 (niemand mag eene aanklacht inbrengen), malai-na-sa galara ndadi (= ndaï) 

 mawaa-na wuwa nggdhi ede, alleen het dorpshoofd kan dit woord (= deze 

 aanklacht) inbrengen (14.18. v. o.); wali-pu wdra-na röpo ro nggadi-na, malai- 

 na-sa melji-metji angi-n, zij hadden nog nooit twist gehad, maar elkander 



voortdurend bemind (50.10); ndonta-r bune sanlika pangdha, köne 



bune santika ntanda weya mpowa pdhu-mu ro ringa weya nggdhi ra eli-mu, 

 malai-na-sa Allah ta'dla ndai matjèpe-na kasi ade nggömi, laat staan het gebak, 



al is het maar alleen (dat ik kan) uw gelaat zien en uwe woorden 



en stem hooren, maar God moge u uwe goedheid vergelden (47.13 — 15); 

 wati mbótju-ku lamada ba supu ngdha-ku ita ruma-ku, malai-na-sa la-nggdhi-pu 

 ba ita ruma-ku, enz., ik zou niet verzadigd worden door u op te eten, maar spreek 

 gij, enz. (70.31 — 32): (elke ziekte, die door den vorst behandeld werd), wati 

 lowa-na daa laho, malai-na-sa na-laho lalo mpa supu ede, kon niet niet beter wor- 

 den (wijken), maar werd oogenblikkelijk beter (week oogenblikkelijk, 59.3 — 4). 



Wanneer op malai-na-sa eene volledige zinsnede volgt, waarvan de agens 

 verschilt van dien in hetgeen voorafgaat, dan staat deze agens voorop en 

 treedt het verbale subst. met ndai als praedicaat op (tenzij de zin den 

 imperatief vordert); dit geschiedt alleen uit kracht van de sterke tegenstelling, 

 welke malai-na-sa uitdrukt. Is de agens dan ook dezelfde, dan kan een 

 gewoon finiet werkwoord gebezigd worden (vgl. boven). Somtijds echter 

 neemt het werkwoord ook dan den vorm van een verbaal subst. aan, vgl. 

 het boven aangehaalde voorbeeld op 50.10 en nde pala wati disa-na rödjo ro 

 nggdhi, malai-na-sa tjuwa-tjuwa saröme mpanga mena-n mpa, zij durfden 

 echter (hem) niet aanspreken of iets zeggen, maar ieder van hen glimlachte 

 slechts steelsgewijze (49.9, zoo ook 34. 33 — 34, enz.). Deze constructie zal 

 wel te verklaren zijn uit de eigenlijke beteekenis van malai-na-sa. 



Ook kan een finiete zin volgen, zoo de agens van de eerste zinsnede als 



lijdend voorwerp in de tweede fungeert : wati-du lowa-na ngdha ra 



nöno, malai-na-sa, na-nee sara ngdha, pao weya-ku ba doü, hij kon niet meer 



eten en drinken, maar als hij wilde eten, werd hij door de 



menschen gevoed (58.13 — 14). Voorbeelden van malai-na-si en malai-na sara 

 vindt men op 44.9 en 11. 



Nira-pu, zie de volgende §. 



Sura, zie § 284. 



»0f" wordt uitgedrukt door ro (vgl. § 279); »of — of, hetzij — hetzij" 



