EE We 
ik stel u aansprakelijk. Als die dartele bantèng niet door u gepakt wordt, dan 
ontsla ik u uit uwe waardigheid! 
| Hevig aangedaan, boog Kjaï Patih het hoofd ter aarde en bevroedde wel, 
dat er gezinspeeld werd op zijn zoon, op Kamandaka. Angst en twijfel vervulden 
zijn hart. Vaderliefde en ambtelijk aanzien werden tegen elkander opgewogen : 
hij weifelde en weifelde en peinsde op het middel, om zijn zoon te ontmoeten. 
tIs waar, hij hield veel van zijn zoon, maar wanneer hij die genegenheid plaatste 
naast zijne maatschappelijke positie, dan kreeg de liefde voor zich-zelven de over- 
hand. Bovendien, het was een aangenomen zoon, die de eene ondeugd stapelde 
Bmdesandere …. “. . Maar, al was het ook zijn eigen kind, die een slecht 
gedrag leidde, toch zou hij hem niet onttrekken aan zijn verdiende straf ...... — 
Ten slotte begon de liefde van den Patih te verminderen en hij sprak eerbiedig: 
het zij zoo, ik zal uwe bevelen uitvoeren; ik vraag dus verlof om te vertrekken 
en naar de kepatihan terug te keeren. 
Het werd hem toegestaan; hij maakte de sembah en vertrok. 
Daarop keerde ook Sang Dipati terug naar den dalem. 
De zitting werd opgeheven en de niaka’s, dipati’s, mantri’s en oemboel’s 
vertrokken, een ieder zijns weegs. 
Laten we nu weêr verhalen van den Patih. 
Niet zoodra was deze in zijne woning teruggekeerd, of hij ontbood zijn 
bediende, Ki Wiragoesta, die vroeger reeds meermalen geheime zaken voor hem 
beredderd had. 
Toen deze verschenen was, zeî de Patih: Wiragoesta, ik zend je bij deze er 
op uit om Kamandaka optesporen en in handen te krijgen, wáár hij hi ook 
mocht verschuilen. Zoolang je hem niet hebt, kom je niet terug. Of... 
mocht je bepaalde zekerheid hebben ingewonnen omtrent de plaats, waar ne 
zich bevindt, keer dan onverwijld terug om me te rapporteeren. 
s Wiragoesta maakte de sembah, vroeg verlof om te gaan en vertrok. 
; Onderweg berekende hij, dat het juist vrijdag-legi was, de neptoe-seblas, 
en dus, wanneer er gesnapten moesten worden opgespoord, hij zijne schreden had 
te richten naar het Oosten. 
À Zoo toog dan Wiragoesta naar de ooster-grens. 
| Zwijgen we nu over hem en keeren we terug tot Khan 



Nadat deze de waterleiding was gevolgd, sloeg hij noord-oostelijk af, klom 
an het waterbekken naar beneden, volgde den oever van de rivier Logawa en 
verschool zich daar onder een trenggoeli-boom. Door het dichte lommer was de 
lek donker en werd door hare afgelegenheid weinig bezocht, zoodat hij wel 
door niemand zou gezien worden. Hij voelde zich dus gerust. Tusschen elf en 
Nj 

