eN 
twaalf uur vóór den middag verlangde de Raden naar een bad en wasemend _ 
daalde hij af naar de kali, aan de bovenzijde van de kolk. Hij trok zijn kleeren 
uit, legde ze neêr aan den oever en dompelde in het water; toen zette hij er zich 
in neêr en wreef zich het lichaam schoon. 
Laten we nu zwijgen over den bader en spreken we van den man, die in I 
‘tgeheim op reis was. 
Wiragoesta, die aan den oostkant van de rivier was aangekomen, stak over — 
naar den westkant en bespeurde bij het doorwaden van de rivier juist iemand, 
die aan ’tbaden was aan den zuid-oostkant, op het oogenblik, dat deze zich in 
het water liet neêrzakken. Zijne kleeren lagen in wanorde aan den oever. Wi- 
ragoesta keerde onmiddellijk op zijn schreden terug naar den oostelijken oever en 
verschool zich daar in de struiken en in het gras, terwijl hij zoo den bader 
nauwkeurig kon gadeslaan. Wiragoesta herkende hem: ja, ja, jij bent Kamandaka, 
„… …. lekkertjes hè, om zoo je lichaam te boenen in het meer? Het was klaar 
dat Wiragoesta alles duidelijk zien kon, zonder dat hij door den vluchteling gezien — 
werd. Zoo sloeg hij een heelen tijd lang een zijdelingschen blik naar den bader 
en, nadat hij hem nauwkeurig had opgenomen, kroop hij op handen en voeten 
terug naar het oosten, bevreesd, als hij was, om ontdekt te worden. Toen hij, op 
die wijze een eind weegs had afgelegd, kwam hij aan het gebergte, wendde 
zich toen naar het zuiden en stak beneden Banakëling de rivier over. 
Fluks keerde hij huiswaarts om aan Kjaï Patih kennis te geven. 
Laten we nu niet spreken over zijn terugtocht, maar dadelijk melden, dat 
hij ter hoofdplaats is teruggekeerd. 
Onverwijld maakte hij zijn opwachting bij Kjaï Patih om hem van het begin > 
tot het einde alles mede te deelen, wat hem op zijn geheimen tocht wedervaren was. 
Kjaï Patih begaf zich naar het paleis en werd aanstonds binnen gelaten. | 
Binnen gekomen, maakte hij de sembah en sprak: De dartele bantèng, die 
ronddwaalde in het paleis, werd na heimelijke bespieding door me aangetroffen. 
Hij houdt zich schuil aan den oever van de rivier. Ik snapte hem op het oogenblik, 
dat hij aan het baden was. Ik wacht uw verdere bevelen. Maar ....als we 
er niet vlug bij zijn en we wachten, tot hij zich vervolgd acht, zoodat hij zich al 
verder en verder uit de voeten maakt, zullen we zijn spoor bijster worden. 
Sang Dipati antwoordde zacht: laat dadelijk mijne bevelen overbrengen — 
aan de u ondergeschikte ambtenaren, aan de poenggawa’s en aan mijne schoon- 
zoons, om op staanden voet hunne troepen op te stellen en aan den dief de pas 
aftesnijden, aan het noorden, aan het zuiden en aan het oosten (5). | 
_ 1) Het westen wordt in het handschrift eenvoudig weggelaten om het metrum, De voorlaatste strofe 
van een pangkoer-couplet heeft 8 lettergrepen en eindigt op den gerekten a-klank. 
Lor hidoel helawan wetan (8) had moeten heeten: Jor kidoel koelon lan wétan (ook 8). 




