X. 
DANDANG-GOEL A. 
Laten we nu zwijgen van Raden Silihwarna, die reeds in dienst getreden 
is; laten we verder geene uitweidingen of opsieringen maken, maar in ons ver- 
haal terugkeeren tot Raden Kamandaka. 
Deze werd voortdurend door God beschermd en ontkwam daardoor aan een 
wissen dood op het oogenblik, dat men hem met steenen wierp. In de rivier 
was namelijk een grot en deze ging hij binnen. Toen hij dus door de poeng- 
gawa’s werd geacht door de steenen in flarden te zijn geslingerd, bevond hij zich 
in werkelijkheid behouden en wel in de grot .. .— hetgeen aan de barmhar- 
tigheid Gods moet worden toegeschreven. Door die grot heen werd hij naar het 
zuiden meêgevoerd naar eene uitmonding in de rivier Logawa, welke uitmonding 
de Soeroep-lawang genoemd werd. De Raden volgde de richting van de grot; 
ging er door heen als over den grooten weg en kwam zoo op zijn gemak aan 
de Soeroep-lawang, aan den oever van de uitmonding. 
Vervolgens ging hij, langs den oever, de rivier Serajoe opwaards. 
Hij werd omgeven door een glans als van de volle maan, als van helder- 
stralend goud. Hij at niet en hij sliep niet. 
Gemoedsbeweging maakte hem sprakeloos. Alleen dacht hij met bezorgd- 
heid, met bekoring tevens, aan Déwi Tjiptarasa; met het oog zijner ziel zag hij 
al hare bewegingen en hij murmelde in zijn hart: hoe vreeslijk van haar ge- 
scheiden te zijn! 
Gij zijt de éénige, die schoon zijt boven allen. Gij zijt de eenige, die 
plaats neemt in de diepste nis van mijn hart. 
Ik zal een kidang offeren, als ik u weêr mag ontmoeten, liefste-mijn! Ik 
zal u in mijne armen nemen als een pop; u vleiend toespreken; u mooie beloften 
toefluisteren, dag en nacht, en dat alles kussende, voortdurend kussende. Wat 
moet ik doen? Ik kan niet anders dan u lief hebben. Maar gij hebt geen me- 
delijden met het mannetje — anders zoudt ge wel tot me komen. Mocht ik maar 
één oogenblik met u zamen zijn. Het is verkieslijk te sterven, als ’tnog lang 
moet duren van u gescheiden te zijn. 
Vijf-en-twintig gèdèng padi zullen worden geofferd, als ik, behouden en 
wel, uw bedgenoot zal mogen zijn, om dan niet meer te scheiden. Gij zijt ’t 
alleen, die uw slaaf vernietigt; hem in ’tverderf stort. Ik kan niet naar mijn 
land, Padjadjaran, teruggaan, als het niet mag zijn in gezelschap van u. Mag 

