


















Eet 
Hierop spoedde zich Kjaï-Patih naar het paleis; kwam nader tot in de 
tegenwoordigheid van den vorst; maakte de sembah en gaf kennis, dat Kamandaka 
weêr levend was. ie pe 
Toen de vorst dat vernam, ontstelde hij en riep luid: maar hoe heb ik 
het nu, Patih! Jaren geleden kom je me rapporteeren, dat Kamandaka dood is_ 
en nu leeft hij weêr ! f N 
De Patih maakte de sembah en antwoordde: Uw toorn kome over mij... 
(en dat is nu de oorsprong, dat de kolk tot den huidigen dag kedoeng petaoenan 
genoemd wordt). ì 
Toen de Patih dit gezegd had, ontbood de vorst Silih-warna. ' 
Toen deze verschenen was, zei de vorst: Silih-warna, ik draag u als taak 
op om me dien doorn uit ’toog te verwijderen, dien dartelen bantèng, die rond- 
zwierf in het paleis, dien Kamandaka, dien verleider! Na hetgeen is voorgevallen, 
vertrouw ik geen enkelen van mijne poenggawa’s meer. Nadat Kamandaka vroeger 
het paleis was binnengeslopen, verbonden zich de gezamenlijke poenggawa's om 
hem te vangen — maar dat mislukte. Daarbij kwamen nog alle pradjoerits, waar- _ 
van velen werden doodgeslagen en velen gewond. Toen hij uit het paleis en uit 
de stad ontsnapt was, werd de kali Logawa door troepen afgezet; vele poeng- 
gawa’s werden gewond en .. .. plom! daar sprong de dief in de kolk ..... 
Hij werd van alle kanten bewaakt om zijn bovenkomen te bespieden. Men smeet 
met steenen naar hem, doch den heelen dag kwam hij niet boven, zoodat alle 
poenggawa’s in de meening verkeerden, dat hij was omgekomen, .... en bij 
slot van rekening leeft hij nog. Alleen gij, Silih-wangi, zijt de aangewezen per- 
soon om die zaak tot een einde te brengen; Kamandaka af te maken. Ik ver- 
lang zijn hart en zijn bloed. Zoodra ge dus Kamandaka hebt afgemaakt, snijdt 
ge hem dadelijk open. Ik eisch zijn hart; ik verlang zijn bloed te slurpen. 
Silih-warna maakte de sembah en zei eerbiedig: alleS geschiede, zooals 
u bevolen hebt; ik vraag vorlof en uw zegen; ik gevoel mij niet bij machte om 
lichtvaardig de goede uitvoering van mijne taak te beloven, doch ik bid, dat uw 
zegen op mij moge nederdruppen en dat alles moge worde volvoerd, wat door 
Uwe Majesteit verlangd wordt. A 
Daarop maakte Silih-wangi weder de sembah, vroeg zijn congé en ging 
heen. Buiten gekomen, ontbood hij zijne onderhebbende beambten en sprak: 
Makkers en gezellen, mij gewerd de opdracht van den vorst jacht te gaan 
maken op den banteng, die rond gedarteld heeft in de kraton; een iegelijk dus, 
die weet, waar Kamandaka zich ophoudt, (die spreke). 
Nitipraja sprak daarop: ik weet, waar hij is; hij komt bij elke vereeniging 
voor een hanengevecht in de desa Panjebatan. Hanen laten vechten is zijne 
(gewone) bezigheid. | 
Raden Silih-warna antwoordde: als dat zoo is, dan neem ik je meê om 
me de plaats aantewijzen, waar de banteng zich bevindt. 
