$ 5 
Maak je klaar, ik vertrek dadelijk. Alleen u neem ik meê; de anderen 
| kunnen zich met hunne troepen in hinderlaag leggen aan den weg. Ingeval Ka- 
mandaka daar passeren mocht, houdt je dan eenvoudig stil en ziet scherp toe, 
waar hij heen gaat, en komt me maar te hulp, als me iets mocht overkomen. 
E De Raden vertrok met spoed, alleen vergezeld door Nitipraja, die een 
vechthaan bij zich had om dien in de desa Panjebatan bij te brengen als kampioen. 
& _ Men was reeds een heel eind. op weg — doch laten we zwijgen over de 
reis en spreken over Kamandaka. 
| 





















Deze zat juist in zijn pondok. Het was nacht. Dag en nacht deed hij niets 
anders als zijne vechthanen verzorgen. Zijn haan, genaamd Mertjoe, was een fraai 
beest met veêren in drie verschillende kleuren. Daar deze telkens won, waren 
de inkomsten van Kamandaka vrij belangrijk en was hij dol op zijn haantje. 
Nacht en dag was het beest in zijne nabijheid. Als Kamandaka ging slapen, zette 
hij de kooi vlak naast zich. 
4 Dat is de oorzaak, dat, toen daar ter plaatse later een doekoeh ontstond, 
deze den naam kreeg van Koeroeng-ajam en wel als gevolg hiervan, dat de kooi 
van Raden Kamandaka begon te ontluiken tot een bamboeboschje met breed uit- 
staande takken. 
Het trof nu juist, dat hij uitging naar eene plaats, waar een wedstrijd ge- 
houden werd. Rékadjaja was bij hem met den haan op de armen. 
Laten we nu zwijgen van de reis, 

Toen ze waren aangekomen op de plaats van bestemming, troffen ze een 
groot gezelschap aan; en ook Raden Silihwangi en Nitipraja zaten er sinds lang 
onder de vele spelers, die tegenwoordig waren. 
Daar kwam ook Kamandaka aan de noord-westzijde binnen, gevolgd door 
Rékadjaja met den haan op zijne armen. Nitipraja merkte hem dadelijk op, schoof 
nader bij Silih-warna en fluisterde: daar heeft u Kamandaka. Daarop keek Silih- 
warna op en zag de gestalte van Kamandaka. Doch het was de wil van de godheid, 
C at Silih-warna hem volstrekt niet herkennen zou; dat hij niet weten zou, dat ’t 
zijn broeder was — en ook voor Kamandaka bleef het geheim, dat hij Silih-warna, 
zijn jongere broeder, was. 
Dat kwam door de langdurige scheiding en de verandering der namen. 
Dadelijk nam Silih-warna zijn haan ter hand en zei hardop tot zijn reis- 
gezel: Ki-Nitipraja, tegenover dien haan daar met drie verschillende kleuren 
worde mijn haan gesteld om te zien, wie het wint, . . . . maar ik verlang, dat 
niemand mijn haan in handen neemt; hij worde eenvoudig aan den anderen haan 
__voorgeworpen en dan moge verder het lot beslissen, wie het onderspit delft. 
E 
