XIV. 
DINOM. 
Toen de Radèn den volgenden morgen den brief ontvangen had, baided 
hij zich klaar voor de audiëntie. Daarop vertrok hij en ging de kedaton binnen. 
Raden Banjaktjatra was evenzoo dien morgen het paleis binnengegaan om 
zijne opwachting te maken bij Sang Narpati. 
En zoo waren dan de broeders gezamenlijk ter opwachting bij den ad 
Op de pagëlaran was het reeds vol van poenggawa's, die voor de vorstelijke 
zitting waren opgekomen. 
Spreken we nu (over de zaken, die voorvallen) binnen het paleis. 


















» Sang Praboe Silih-wangi had reeds plaats genomen op de dampar. Zijne 
drie zoons zaten vóór hem, met het aangezicht bijna tegen den grond. Toen 
schoof Raden Banjakbelaboer nader en bood den brief aan. Op ’s vorsten vraag 
antwoordde hij, dat ’t een brief was van moeder. Toen werd hij aangenomen, met 
aandacht gelezen en scheen de vorst zeer getroffen over den inhoud. De brief 
bevatte namelijk eene aanmaning om zijne vroegere belofte natekomen. De vorst 
hield zich stil; voelde zich verlegen; wist niet, wat te doen. Doch (eindelijk) 
wendde hij zich tot Banjaktjatra en zeî vriendelijk: dat moet wel een werk van 
de godheid zijn, —een woord, dat me aanhoudend kwelling brengt en verdriet. Da 4 
heb je je jongere broeder, die me daar afgezonden wordt door zijne meel En 
dezen brief, dien ik je hierbij overgeef. é 
Banjaktjatra nam den brief aan en nam nauwkeurig kennis van den inhoud. 
Na lezing maakte de prins de sembah en zeî eerbiedig: wat dat betreft, zoo 
geschiede naar uw verlangen. 
Ja, mijn zoon — antwoordde de vorst — aan den wil Gods is niets te ver- 
anderen en ik onderwerp me daaraan. Wanneer ik vroeger zoo’n overeenkomst 
met uwe moeder gesloten heb, dan is dat verkeerd van me en zal de rang u 
geen zegen aanbrengen. Doch, indien er algeheele reinheid is (wanneer geene 
lichamelijke gebreken bij u worden aangetroffen), dan heb ik het u te maken en 
niemand anders — want gij zijt mijn oudste zoon. Maar nu stel ik u, mijn jongen, 
een eisch en die daaraan voldoen kan, dien verhef ik tot vorst: — ik eisch 40 
prinsessen. 8 
De beide zoons lieten het sendika hooren: we zullen ze zien te bezorgen. 
