VI. 
DOERMA. 
Die kadjineman’s dan trokken zich terug en bleven op eenigen afstand staan — 
om zamen te overleggen. 
De aanvoerder sprak zijne onderhebbende wachters aan: het is dus uitge- 
maakt, dat zich hier een schaker bevindt; wat denken jelui er van? Wat moet 
in dit geval gedaan worden? De woning binnengaan en den indringer oppakken 
of eerst rapporteeren ? 
De manschappen antwoordden: als u ons vraagt, dan vinden we, dat er eerst 
moet gerapporteerd worden aan den loerah agëéng, aan de poenggawa’s en aan de 
bendara’s. 
Als we binnengaan met geweld, dan moet je dat maar zoo gemakkelijk 
niet opvatten, omdat ’tmaar één man is; want gesteld eens, dat ’t een dief is met 
bovenmenschelijke macht, die je allemaal schrik aanjaagt? En als hij dan ontsnapt? 
Hoe groot zal dan de woede van de heeren zijn, die ’t natuurlijk zullen toeschrijven 
aan je gebrek aan beleid. Gelooft me, rapporteert eerst. 
Toen trad er een voor, die hart in zijn lijf had en die zeide norsch: hoe 
heb ik het nu —om één man op te pakken eerst te gaan rapporteeren; je kunt 
wel zien, dat jelui bang zijn voor je hachje; als je weten wilt, wat mijn raad is, 
dan behoeft er heelemaal niet gewikt en gewogen te worden; laat mij dan maar 
naar binnen gaan en het diefje pakken; jullie posteeren je eenvoudig om te be- 
letten, dat hij doorbreekt en ontsnapt, en verder hou-je je maar klaar om hemte _ 
binden. Í 
De wachters voelden zich daarop meer bemoedigd en keerden voorzichtig 
naar het huis terug. Met een vreeselijke stem eischte de aanvoerder open te doen 
en schreeuwde: wie ben jij daar binnen, die onze Goesti zoekt te verleiden; kom 
buiten, dief, die je bent! Of ben-je geen man? Ben-je misschien een booze geest? — 
Welaan, dan ben-je rijk in dapperheid. | ie 
De Raden schrok op en wilde naar buiten gaan. Maar de bloem van het 
paleis hield hem van achteren vast om niet van hem gescheiden te worden; ze 
hield zich vast aan zijn gordel. 
Ga toch niet naar buiten, mannetje, smeekte ze, misschien vermoorden ze je. 
Laat onze Goesti los, verleider daar je bent! schreeuwden de wachters. 
De emban’s, baboe’s en inja’s, allen woelden dooreen van angst en benauwd- 
heid; het heele dienstpersoneel sprong verschrikt uit den slaap op. De kadjine- 
man's deden daarop eene poging om de deur open te breken: deze werd gerameid 

