» 
d 
u. 
GAMBOEH. 
Zoo ging dan de een voor, de ander na, een ieder zijns weegs: poengga- 
wa’s, hoogwaardigheids-bekleeders, mantri’s en de Patih, een iegelijk met zijn 
gevolg, met zijn staatsie. 
Kamandaka bleef achter, ten eenenmale besluiteloos, waar te gaan of te 
staan (!). Alleen met zijne verrukking, sloeg hij op niemand acht. Hij zag alleen het 
koningskind, de lieve Boengsoe; ’t was hem, of ze zich naast hem had nedergevleid 
en hij alle hare lichaamsbewegingen zag. En dan peinsde hij weêr aan Ki Adjar 
Wirangrong: liet kwam toch alles uit, zooals hij gezegd had: in Pasir loehoer zou 
de gezochte worden aangetroffen en werkelijk haar geheele zijn, het kwam in 
alles overeen; ‘twas volkomen het evenbeeld van zijne eerwaarde moeder. Het 
eenig verschil was de leeftijd en hier was het eene maagd van8of9 jaar. Zoo'n 
slanke kidang, (?) gij, bloeme van Pasir loehoer, waart ge maar hier — wat zou 
ik u liefhebben, mijne lieveling, mijn goesti. Smoorlijk verliefd en zielsbedroefd 
dwaalde Kamandaka rusteloos in den tuin. Verzonken in mijmering stelde hij 
zich haar voor —en dan zag hij die poezele, ronde borsten — — o Bijada (*) van 
Pasir, die zoo onweerstaanbaar mijn hart weet tot zich te trekken. Ja, dan zag 
hij die blauwe slagaderen, die hier en daar als driesprongen zamentreffen en die 
zoo de begeerte des harten weten optewekken. Hoe zal ik u kunnen ontmoeten, 
mijne princes, bloeme van het paleis, innig geliefde, die daar binnen zoo zorgvul- 
dig wordt opgesloten en bewaakt. 

(1) Rangoe-rangoe: hier interpreteert mijn Aristarchus, Mas Santaprawira: sakedap lampah sakedap 
kèndel, 
(2) Midang ter wille van de wangsalan, hier beschreven als wedoes-bang-ing-wanagoeng. 
(3) Danseres van de Soeralaja. 
Verh, Bat. Gen. deel LI. 
De 

