Er ANB 
Kleinzoon is de zoon van Koning Silihwangi van Padjadjaran. Uw naam 
is Raden Banjaktjatra en ge zijt de oudste prins. U ging op reis, omdat de vorst 
u in overweging gaf om een huwelijk aan te gaan en de medelijdenswaardige 
toestand, waarin uw hart verkeerde, deed u opgaan naar Arditoengkebban. Met 
uw reis beoogt ge het opsporen van een meisje, dat het evenbeeld moet zijn van 
uwe moeder; maar, luidens het gerucht, moet kleinzoon noch in Padjadjaran, noch 
in Galoeh zoo’n meisje hebben aangetroffen. Ook hier zult ge het evenbeeld Uwer 
moeder niet aantreffen. 
Maar, van hier oostwaarts, naar het binnenland, komt ge aan een rijk, 
genaamd Pasir-loehoer en dat is de plaats, (waar ge wezen moet). 
De Dipati van Pasir heeft vijf-en-twintig dochters en de jongste daarvan 
gelijkt sprekend op uwe moeder, zonder eenig punt van verschil. Dat princesje 
heet Dewi Tjiptarasa. 
De Raden maakte een sembah en nam eerbiedig afscheid van den kluizenaar. 
Ki-Adjar wenschte hem goede reis: doe, zooals ge begeert; ik zal u met 
mijne gebeden ondersteunen. 
Met spoed verliet de jeugdige prins de kluis van Ki-Adjar en zette zijne reis 
voort naar het Oosten, met geene andere gedachte in het hart dan de voorspelling 
van Adjar Mirangrong. Werkelijk was het eene reis om deernis meê te hebben. 
Nacht en dag schreed hij voort, moederziel alieen en reeds zoo lang, ter 
erlanging van zijn wensch (koedangdangan). 

