Kn 
Banjaktjafra antwoordde eerbiedig: ik onderwerp mij aan uw begeeren, 
maar mijne bede is te mogen trouwen, wanneer ik een meisje zal hebben aange- 
troffen, dat het evenbeeld is van moeder en dat in al haar doen en laten met 
haar overeenstemt. Alsdan moge uw bevel worden opgevolgd. Doch, wanneer 
ik dat meisje niet ontmoet, verlang ik niet te huwen. 
Daarop sprak de vorst minzaam: maar, mejongen, zoo’'n meisje, als je me 
daar opnoemt, zal-je wel niet ligt aantretfen; eenige overeenkomst, dat zou nog 
gaan, maar ook zelfs bij tweelingen zal-je nog eenig onderscheid aantreffen. 
Even zacht hernam daarop de Raden: maar dan verlang ik ook niet te 
trouwen, als ik niet mocht aantreffen (wat ik verlang), zij het ook, dat ik jaren en_ 
Jaren lang zou moeten wachten. Ik zou het zelfs verkieslijk vinden zonder kin- 
deren te sterven. 
De vorst werd daarop stil en sprak een wijle geen woord. 
Na een poos hernam hij: als dat dan eenmaal je verlangen is, welnu, dan 
moet je ’tzelf maar weten; zie dan maar zelf, hoeje in ’t bezit komt van een 
meisje, dat in alles het evenbeeld is van je moeder. Keer nu maar ten spoedigste 
huiswaarts en geef me kennis, (wanneer ge de verlangde mocht hebben aangetroffen), 
opdat ik haar aan haren vader voor u ten huwelijk vrage. 
De Raden groette eerbiedig, trok zich terug uit de tegen woordigheid van 
den vorst en verliet het paleis. 
Geheel alleen, zonder eenig geleide, verliet de koningszoon de stad. 
Alleen droeg hĳĳ bij zich een djimat in den vorm van een zwaard, een 
erfstuk van zijn overgrootvader, Praboe Anggelarang. 
De jeugdige prins was reeds verre, — doch laten we hem niet volgen op 
zijne reis en alleen melding maken van de desa Argatoengkebban. 
Naar het verhaal luidt, woonde daar een kluizenaar, met name Adjar Mi- 
rangrong, die met ijver zijn kluizenaars-leven voortzette om dat gehe te volein- 
digen (1) en een gunsteling was. van de goden. 
Ziener van de dingen, die komen moesten, sprak hij tot zijn éndang (*): ik 
moet bezoek ontvangen en wel van een koningszoon, van den zoon van Praboe 
Silihwangi van Padjadjaran. Van daag nog komt hij; op dit oogenblik is hij op 
weg hierbeen. Breng dus spoedig een en ander in gereedheid en zorg er voor, 
dat het eten goed is. Tjatriks! ($) helpt een handje en veegt spoedig de madra- 
sah (*) aan. 
Op zijn roepstem snelden de tjatriks in menigte toe met bezems en vegers. 
Eenigen liepen er maar zoo bij en lieten de armen slingeren, doch anderen brachten 
matjes en spreidden die uit in het schoolgebouw. 

(1) Gentoer kasoe tapaneki. 
(2) Vrouwelijke bediende van een pandita, 
(8) Voor tjaztrik, mannelijke bediende of leerling van een kluizenaar. 
(4) _ Schoolgebouw. 

