ENE ee 





















De Dewa sprak hem vriendelijk aan: spreek op, mijn kleinzoon, wat is uw 
begeeren? Met een ziel vol toewijding hebt ge steeds gebeden en het vleesch 
gekastijd. Welnu, ge zijt bevoorrecht boven velen: uwe gestalte is schoon; bo- 
vendien zijt ge een koningszoon; uw naam en faam is”alom verbreid; ge zijt zeer 
doorluchtig:. 
Raden Banjaktjatra antwoordde: dat viel me door uwe genade te beurt, 
grootvader! De reden, dat ik zoo vurig mijne gebeden tot U opzond, is, omdat 
door vader Vorst is opgedragen hem 40 princessen te brengen; ten tweede, Goesti, 
word ik door groote droefheid gepijnigd en die de oorzaak is van mijn minnepijn, 
dat is de princes van Pasir loehoer. Op welke wijze moet mijn doel worden 
bereikt ? 
Sang Djoewata antwoordde: laat dit geen reden van bezorgdheid voor u 
zijn; weet, mijn kleinzoon, dat het reeds bij de Godheid besloten is, dat niemand 
anders de gemaal wordt van het princesje van Pasir loehoer dan gij; dat zal stellig 
geschieden, mijn kleinzoon. Doch hierbij wordt u door Sang Jang Oetipati dit 
buis geschonken. Door dat aan te trekken kunt-ge van gedaante verwisselen; 
werkelijken loetoeng — ge zoudt 't kunnen noemen köték en toch is’t geen këtèk ; 
Otis werkelijk moeielijk er een naam aan te geven. Ki Dipati zal hem u laten 
noemen. En wanneer ge het buis weêr uittrekt, verandert ge weêr in een mensch. 
zou ze reeds uit het paleis zijn weggevlucht. Geheel zoo als gij, mijn kleinzoon. 
Het zal werkelijk geschieden, dat ge vereenigd wordt met de koningsdochter van 
Pasir loehoer en het tijdstip is niet verre meer af. 
Daarop boog de Radèn het hoofd ter aarde. 
Sang Djawata gaf hem het buis over en gretig werd het aangenomen. 
Toen verwijderde zich Sang Djawata. 
| Het buis werd dadelijk aangetrokken en daarmede Raden Banjaktjatra 
veranderd in een wouddier, .... geen këtêk en geen loetoeng. 
De beide bedienden sliepen. Ze werden gewekt, ontwaakten en schrikten 
vreeselijk, zoo eensklaps een wouddier voor zich te zien en wilden op den loop 
Daarop deed Raden Banjaktjatra het buisje uit en nam daarmeê zijne 
vorige gedaante aan,— van den jeugdigen koningszoon. Toen de émbans dat 
jan hun Goesti. Hun werd daarop alles uitgelegd en de beide luidjes waren 
daarover zeer opgeruimd. 
