XIX. 
(GAMBOEH). 
Ik heb de gedaante aangenomen van Loetoeng kesaroeng en dat heb /ik 
_ gedaan om het paleis te kunnen binnenkomen en met u zamen te zijn. 
Wat stond de prinses verbaasd, toen ze dat vernam, maar ten s otte 
‚was ze erg in haar schik over zijne buitengewone scherpzinnigheid. Ze voelde 
geen bezorgdheid meer; glimlachend kneep ze hem in de dij: nu, nu, jj kurt een 
dekmanteltje vervaardigen, hoor! Ik heb er niets van gemerkt, dat je je 
vermomd hadt. 
Toen ze geruimen tijd hadden gekeuveld en zich al meer en meer hadde en 
verlustigd in het weêrzien van elkander, werd de Raden ongeduldig; hij omvat te 
hare heupen met beide handen en overstelpte haar met liefst. ten be 
zich met haar te vereenigen. Het prinsesje kneep hem en sloeg hem kwansw: 
om zich aan zijn verlangen te ontworstelen. 
Maar hij was bedreven in de liefde en zij was spoedig afgemat. 
Haar kleedje was reeds losgewoeld en de prinses bood al geen WE N 
meer aan zijn hartstocht. De Raden erlangde daarop de voldoening van 
wensch en het prinsesje leed de nederlaag in de liefde. 4 
Nadat ze zich hadden vereenigd, verliet de Raden de rustbank, nam he 
geliefde lichaam in de armen en ging naar buiten, waar ze zich beiden reinigden 
Daarna keerden ze naar de rustbank terug, zett'en zich neder op het midden van 
het bed en keuvelden en fluisterden; en hij vertelde haar al zijne wederwaard 
heden en ze luisterde naar hem, hoe lang zijn verhaal ook wezen mocht. N 
dan werd ze treurig en stortte tranen over zijn lijden en voelde ze, dat haa 
gejaagd was, en dan omvatte ze zijne beide voeten en kuste die. 
Toen maakte de Raden een einde aan haar twijfel en hij ontsloeg ziet van 
zijn vroeger komedie-spel als dienaar: hij bekende, dat hij de zoon was van konin ng 
Silihwangi, die en Lezad an hofstad. 4 






















E 
ide de prinses dat vernam, schrikte ze, sprak hem eerbiedig toe eù 
maakte de sembah. Ze was in de wolken: immers, nu zou ze trouwen met: 
koningszoon; . . .. en al hare zusters waren getrouwd en geen enkele me 
vorstenzoon. | „ 
Maar — hernam de prins — voorloopig wensch ik mijne vermomming voorttezel 
ten; de tijd, voor het hernemen der menschelijke gedaante vastgesteld, is nog nie 
aangebroken. Als ik het buis aantrek, krijg ik de gedaante van Loetoeng,: 

