Me 
tn 
maar ’s nachts trek ik het uit. De prinses glimlachte en kneep hem: geheel naar 
uw begeeren, prins, ik volg maar. 
Toen ze den volgenden morgen ontwaakten, nadat ze beiden geslapen hadden 
onder één dodot, bleef de bedwelming der liefde aanhouden en stonden ze eerst 
tegen den middag op. De prinses ging het eerst naar buiten. De koningszoon 
trok zijn buis aan; veranderde weêr in de gedaante van Loetoeng kesaroeng en 
volgde toen de prinses naar buiten. 
De émban's schrikten, toen ze het puikjuweel der schoonen zagen; ze deed 
zieh zoo vreemd voor, alsof ze ze niet meer herkende en niet aan ze verkleefd 
TN met zwakken en langzamen gang en hangend hoofd en daarbij zoo 
dels van, gelaatskleur ……. .... De prinses zond om eten en onmiddellijk werd 
haar dat gebracht. 
Ze at zamen met Loetoeng en toen het eten was afgeloopen, werden de 
wachthebbende bedienden onmiddellijk weggezonden. Op die wijze hadden de 
dienaren er nooit iets van gemerkt, dat Loetoeng 's nachts de gedaante aannam 
van een mensch en over dag weêr veranderde in Loetoeng kesaroeng. En daar- 
door konden beiden met gerustheid aan hun begeeren voldoen. Allen dachten, 
dat 'teen werkelijk dier was; niemand, die bevroedde, dat 't een mensch was. 
Toen sprak de prinses tot haar émban: moeder, ga dadelijk uwe opwach- 
ting maken bij vader en zeg aan Zijne Majesteit, dat ik vroeger eene gelofte heb 
gedaan, dat, wanneer mijn minnesmart zou worden gelenigd, ik mij tijdelijk in 
het park zou vestigen. Op dit oogenblik ben ik genezen van mijn leed, — zeg 
dus, dat ik verlang om mijne gelofte na te komen. 
Ni-émban maakte een eerbiedig compliment en vertrok. In de kedaton 
aangekomen, begaf ze zich onmiddellijk in ’s vorsten tegenwoordigheid en zeide 
eerbiedig, na een sembah: Goesti, ik ben afgevaardigd door uwe dochter, de 
prinses, die Uwe Majesteit eerbiedig laat weten, dat ze vroeger eene gelofte heeft 
afgelegd om, zoodra ze verlichting bekwam van hare minnepijn, tijdelijk ter 
woon te gaan in het park. Thans in haar smart schuil gegaan en wenscht ze 
hare gelofte na te komen. 
Sang Dipati antwoordde: inja, laat uwen meesteresse dadelijk weten, dat 
het mijn goedvinden wegdraagt, dat ze hare gelofte nakomt in eene tijdelijk vesti- 
ging te Tamansari, en wel van dit oogenblik af aan. 
Ni-émban keerde huiswaarts, na eerbiedige sembah. Bij de princes geko- 
men, bood ze de sembah aan en zeî eerbiedig: ’tis goed, de vorst heeft zijne 
toestemming gegeven, prinses! 
