XXI. 
DANDANG-GOELA. 
De inhoud van den brief was aldus: dit is een schrijven van mij, Sang — 
Sri Poelébaäs, die als vorst de hofplaats van het rijk van Tembini opluistert, — 
gericht aan oom Adipati Kandadaha, die gezeteld is te Pasir loehoer. Het doel 
van mijn schrijven is om, als oom het goed vindt, uwe dochter, die nog niet ge- — 
huwd is, ten huwelijk te vragen. Op alles, wat ter zake mocht worden geëischt, 
zij het ook eene scheeps- en pedati-lading aan zeldzame en kostbare zaken, zeg — 
ik soemangga en ik zal recht voldaan zijn daaraan te mogen voldoen. Doch, 
in geval oom niet genegen mocht zijn aan mijn verzoek te voldoen en het af- — 
wijst — dan mogen kruid en lood door u worden in gereedheid gebracht en dan _ 
moge uw bèntèng hoog zijn en er grachten en borang’s om worden aangelegd, 
de muren versterkt en de grachten diep gemaakt — toch zal ik de hofplaats 
van oom overrompelen. 
De Adipati schrikte, toen hij den inhoud van den brief vernomen had, en 
was er een oogenblik stil van. 
Toen sprak hij: blijft gij wachten, gezanten, en betrekt voorloopig de buiten- 
verblijven; ik moet eerst over de zaak nadenken. 
De gezanten verwijderden zich (en begaven zich) naar het gebouw, dat 
hun als tijdelijke verblijfplaats werd aangewezen. 
De Adipati ging zonder verwijl het paleis binnen en alle, die ter audiëntie — 
waren, gingen uiteen, verlieten de aloen-aloen en keerden naar hunne woning terug. — 
Ook de Patih zocht zijn dalem op. É 
Toen de Adipati in het binnenste van het paleis was aangekomen, ontbood 
hij dadelijk zijne gemalin en, toen deze bij hem gekomen was, zeî de vorst tot haar: — 
vrouwtje, ik deel je meê, dat er zoo even gezanten zijn aangekomen van den vorst | 
van Tembini met een brief, waarin aanzoek wordt gedaan om de hand van ons 
kind, Boengsoe, en waarin hij me verder dreigt om, wanneer ik zijn verzoek mocht 
afwijzen, Pasir loehoer te veroveren, — — en .... wanneer ge nu met me in- 
stemt, . ... dan denk ik zijn aanzoek maar aantenemen. Want ze is reeds meer 
dan volwassen en ik zie, dat ze van haar minnepijn genezen is; ze denkt heele- 
maal niet meer aan Kamandaka, van het oogenblik af, dat Loetoeng gekomen 
is — — — he, meisjes, ontbiedt uwe meesteres, prinses Boengsoe, die nu tijdelijk b 
in Tamansari logeert. si 
Dadelijk maakten de meisjes een sembah en spoedden zich naar Tamansari, 

