XXI. 
ASMARADANA. 
Het was eene volle vergadering. Alle edelen, familie-leden van den vorst, 
mantri’s en satria’s van Noesakambangan waren in vollen getale verschenen voor 
het aangezicht van den vorst. Ook de patih was aanwezig. 
Toen sprak de vorst: kom wat nader, patih. 
Toen deze naderbij geschoven was, vroeg de vorst hem: Ki-patih, hoe lang 
zijn nu toch de gezanten al op reis naar Pasirloehoer om mijn brief over te brengen? 
De Patih maakte een sembah en zeî: naar mijne berekening, Majesteit, 
al zeven dagen; misschien is er iets tusschen beiden gekomen, dat vertraging 
veroorzaakt. | 
De vorst hernam: och, patih, ik verlang er zoo vurig naar zekerheid te 
bekomen over het al of niet aannemen van mijn aanzoek; ik zal zoo gelukkig * 
zijn, als het aangenomen wordt. Laat er maar van me geëischt worden, wat men 
wil, ik zal het opbrengen, En, als alles in orde is, moet ik noodzakelijk dadelijk 
op reis naar Pasir-loehoer om haar te ontmoeten. Ge kunt u denken, hoe gelukkig 
ik zal zijn; — maar, ingeval ik word afgewezen, zal ik stellig en zeker met ’t ge- 
heele leger oprukken naar Pasir-loehoer en het gewapenderhand aantasten; — dan 
zal ik de Pasirezen van mijne wapenen laten proeven. 
De patih bood de sembah aan en zeide: dat is eenvoudig, zooals ’t tiehaorél 
Als nu maar eerst uwe gezanten terugkomen, ’t zij ze met goede of kwade B 
terugkomen ! | 
Nog waren vorst en patib in gesprek, — toen ze werden onderbroken door 
de komst der gezanten. 
Twee poenggawa’s gingen hen afhalen. 
Toen ze voor het aangezicht van den vorst waren verschenen, werden ze 
gewenkt nader te komen. 
Ze schoven vooruit en maakten de sembah. 
Daarop sprak Koning Poelébaäs hen aan: gelukgewenscht met uw behouden 
thuiskomst! Is de reis voorspoedig geweest ? 4 
De gezanten maakten de sembah en antwoordden: ja, Heer, dank uwen 
zegen! De brief, dien Uwe Majesteit ons meêgaf voor den vorst van Pasir, werd 
ontvangen (en met aandacht gelezen) en het antwoord op uw schrijven werd in 
dezen brief nedergelegd — en meteen werd de brief aan vorst Poelébaäs aangeboden. 
Deze ontving hem, opende hem en verdiepte zich weldra in den inhoud: 
dit is een brief van Adipati Kandadaha van Pasir-loehoer aan zijn zoon, vorst 

