De 
Poelébaäs, die in hoogheid gezeteld is in de hofstad Noesakambangan. Hierna 
het begin: 
Zoon heeft me een brief geschreven, die door mij ontvangen en met aandacht 
gelezen werd. Zoon vorst doet aanzoek om mijne dochter en ik heb er niets tegen, 
doch uwe jongere zuster, de prinses, stelt een eisch en wel van veertig princessen, 
die geheel aan elkander geliĳk zijn, en duizend kodi lijnwaad, die vóór u moet 
uitgedragen worden op uwen tocht hierheen; ook verlangt ze, dat geene troepen of 
oorlogs-materiaal u vergezelle, doch dat uw komst op eenvoudige wijze plaats hebbe. 
Bovendien belooft uwe jongere zuster u op den weg te gemoet te komen en ze 
draagt u op om, zoodra ge haar tegenkomt, dadelijk haar draagstoel te naderen 
en hare heupen met beide handen te omvatten. Ook draagt ze u op, wanneer 
zoon dat goedvindt, haar het gevraagde te gemoet te zenden en uw reis met 
spoed te doen plaats hebben. 
Toen vorst Poelébaäs den inhoud van den brief had vernomen, was hij 
hoogst vergenoegd en schaterde het dierwijze uit van plezier, dat zijne dijën op 
en neêr gingen. Het is me door Gods beschikking beschoren om de prinses van 
Pasir mijn huis binnen te dragen, . . . . en zoo’n beauté nog wel. De faam loopt, 
dat ze in schoonheid al hare vier-en-twintig zusters overtreft. Gauw, patih! 
vaardig de noodige bevelen uit aan uwe onderhebbende ambtenaren; ik wil da- 
delijk vertrekken. Breng dadelijk 1000 kodi lijnwaad in gereedheid en alles, wat 
tot de sasrahan (*) behoort, opdat ik het dadelijk in staatsie kan begeleiden. 
Maar gauw wat, patih! 
De patih liet een eerbiedig sendika hooren. 
De vorst zelf, omstuwd door de biada’s (2), ging de kraton binnen. Daar 
aangekomen, ontbood hij veertig zijner nichten, princessen, die volkomen aan el- 
kander gelijk waren. 
Toen dezen zich voor hem verzameld hadden, zeî hij vriendelijk: ik deel 
u mede, lieve nichtjes, dat ik ga trouwen en daarom is mij een eisch gesteld 
‚door de prinses van Pasir. Ik heb n. 1. al geschreven en de brief is al ontvangen. 
Alles, wat ik er als mijn verlangen in meldde, heeft instemming gevonden, maar 
de prinses stelt eene voorwaarde: ze vraagt veertig prinsessen, geheel aan elkan- 
der gelijk, om haar aftehalen. 
De prinsessen riepen: uw wil geschiede, Heer — aan uw verlangen zal 
worden voldaan. 
E Koning Poelébäas gevoelde zich vergenoegd, toen hij de bereidwilligheid 
‚van de 40 princessen vernam. 
(1) Sasrahan: bruidsgeschenken. 
(2) Biada: vrouwelijke bediende van den eersten rang in de kraton. 

