Ms 















De tocht ging recht-noordwaarts, onder aanvoering van de poenggawa'’s 
en sentana’s. 
Maar gezwegen nu van dien marsch en teruggekeerd naar Pasir. 
Raden Banjaktjatra en prinses Boengsoe haalden zonder hindernis en on- 
bezorgd hun hart op aan het spel der Ïiefde te Tamansari. 
Groot was de ecijns, die de Raden aan het huwelijk opbracht, en onophou- 
‘delijk werd hij door de liefste geprezen. 
Den volgenden morgen ging hij, vergezeld door zijne gemalin, die links 
en rechts begeleid werd door de veertig prinsessen, de poeri binnen om zijne 
opwachting te maken bij Vader Adipati. 
Op een wenk van den vorst, sleepte zich de Raden hurkend nader, bood de 
sembah aan en kuste de voeten van vader Dipati. Toen hij door den vorst omhelsd 
was, maakte hij nogmaals de sembah en schoof terug. Daarop werd hij vervangen 
door zijne jonge gemalin. Deze naderde, bood sembah en voetkus aan en werd door 
den vorst gekust op het voorhoofd. Daarna schoof ze eerbiedig achterwaarts en 
zette zich naast haren gemaal. 
Toen de vader ze daar zoo zag, was hij in de wolken van geluk. Lang 
zat hij ze aantestaren:.... wat een mooi man was hij en hoe bekoorlijk en 
‘bevallig WAS Zijt Elte. hij was als Kamadjaja zelf en zij als Rati, als ge ze zoo 
bijeen zaagt. 
Toen sprak de vorst vriendelijk: en wat mag het zijn, dat u ter opwachting 
pn per 
dreef ? 
De koningszoon antwoordde zacht: in alles geschiede uw verlangen — doch, 
als het Uwer Hoogheid mocht behagen, zou ik afscheid wenschen te nemen om 
na zoo ruim gemeten tijd naar Padjadjaran terug te keeren en om uwen jongeren 
broeder, den vorst, de veertig prinsessen aantebieden, die hij gevraagd heeft. 
Praboe Dipati antwoordde zacht: doe gerust, zooals je verlangt, mejongen, 
ik laat je in alles vrij; ga maar gauw terug naar huis, maar neem je vrouw meê, 
want ik kan niet instaan voor hare bewaking. 
De prins bood de sembah aan; nam afscheid en keerde met zijn vrouwtje 
erug naar Tamansari. 
Toen de Adipati in de kraton was alleen gelaten, ontbood hij dadelijk zijn 
patih, Reksanata. Deze verscheen onmiddellijk en bood de sembah aan. 
Zacht zeide de vorst: patih, geef de noodige bevelen aan de u onderge- 
schikte ambtenaren om uwen meester als geleide te dienen naar Padjadjaran — 
anstaanden maandag wil hij vertrekken. 
Ki-patih sprak zijn sendika, vroeg eerbiedig congé en vertrok. 
