EO 
Verhalen we nu weêr van Pasir loehoer. 
Sang Adipati Kandadaha begaf zich op een Zondag-morgen ter rijksverga- 
dering. Alle poenggawa’s, de patih en de 24 schoonzoons waren aanwezig. De 
Patih ging haastig naar voren, bood de sembah aan en zeî: ik geef u kennis, dat 
vele grens-mantri’s van hunne wachtposten zijn op de vlucht geslagen en mij rap- 
porteerden, dat een zeer groot leger was aangekomen van Noesakambangan, onder 
aanvoering van de broeders van Poelébaäs en den patih, om wraak te nemen over 
den moord van hun bloedverwant; dat er op het oogenblik reeds een ori-verster- 
king is opgeworpen, die buitengewoon sterk is; dat hij, patih, mitsdien in eer- 
biedige afwachting was van ’s vorsten bevelen. 
Sang Adipati antwoordde: dan draag ik u op, patih, uwe ondergeschikte 
ambtenaren en mijne 24 zoons te gelasten de troepen op te roepen en te verza- 
melen op de aloen-aloen. Laat vervolgens langs de grens van de hoofdplaats eene 
gracht graven en zend een bode af naar Padjadjaran om mijn zoon Banjaktjatra 
in te halen; hem kennis te geven, dat de vijand Noesa-kambangan in aantocht 
is, en hem aftevragen, wat in deze zijn voornemen is. 
De patih bood de sembah aan en beloofde eerbiedig de volvoering van alle 
vorstelijke bevelen. Nadat hij eongé verzocht had, sloot de vorst de vergadering 
en keerde terug naar de dalem. 
Alle aanwezigen gingen uiteen en de patih Reksanata en zijne onderge- 
schikte ambtenaren, hoogere en lagere poenggawa’s en mantri’s keerden terug, 
een ieder naar zijne woning. Ook de 24 sechoonzoons van den vorst keerden 
huiswaarts. 
| Zoodra de patih in zijn dalem was aangekomen, werd een zijner ambtenaren 
door hem aangewezen om als gezant den prins van Padjadjaran achterop te 
gaan. Deze gezant was Ngabeï Séladjaja. - 
Nadat hem een brief was overhandigd, vroeg hij verlof om te vertrekken 
Ken ging op marsch. 
Laten we nu spreken over de hoofdplaats Padjadjaran. 
Het was juist Donderdag-morgen, toen koning Silihwangi het paleis verliet 
ter rijks-vergadering. 
Alle poenggawa’s zaten, in rijën geschaard, voor het aangezicht van den 
vorst. Ook de jongste prins, Raden Gagakngampar was aanwezig en zat, met het 
gelaat bijna tegen den grond, dicht bij den vorst. 
| Silihwangi reikhalsde naar de terugkomst zijner beide zoons, die beiden 
aan het opsporen waren van 40 prinsessen, die alle aan elkander gelijk moesten 
Zijn, en reeds zoolang weg waren. Raden Banjaktjatra was teruggekeerd naar 
Pasir loehoer en Banjak belaboer naar Banten, gelegen in het westen, 
Toen sprak Praboe Silihwangi tot zijn achtergebleven zoon: mijn jongen, 



