XXVIII. 
MIDJIL. 
Ook zijne gemalin, Sang Déwi, verliet de dalem van haren schoonvader, _ 
begeleid en gevolgd door haar vrouwelijk personeel. 
Een oogenblik daarna had zich het jonge echtpaar te rusten begeven en 
alle bedienden hadden zich te slapen gelegd. 
Ze waren pas aangekomen van de reis, waren dus erg moê en daan 
erg slaperig. Alleen de opgezetenen, zoowel vrouwelijke als mannelijke, waakten 
en bewaakten de gasten. Ze waren nog altijd in feestelijke stemming over de 
terugkomst van hun heer, die zoo lang afwezig was geweest; alle oude bedienden 
vierden feest, zonder zich aan eenige vermaning te storen. | 
Den volgenden morgen, toen het echtpaar uit de omhelzing der liefde ond \ 
stond, zetten ze zich neder te midden hunner parekan’s en tjéti’s, baboe’s en inja’s _ 
en niet lang daarna tooide zich de koningszoon in feestkleedij om naar de page- 
laran te gaan ter uitvoering van de vorstelijke sajembara. 4 
Met spoed verliet hij zijn dalem met zijn jongeren broeder, Banjakbelaboer, 
die zich eveneens gehuld had in vorstelijken tooi om deel te nemen aan den 
wedstrijd, die door den vorst gelast was. 
De prinsen schreden daar heen door een stoet van bedienend personeel begeleid. 
Daarop trad de vorst uit het paleis en begaf zich naar de siti-inggil om 
de sajembara bijtewonen. Hij zette zich daar neder en alle poenggawa’s verza- 
melden zich bij hem. Ook de jongste zoon, Raden Gagakngampar was verschenen 
en zette zich in voorover gebogen houding neder. 
Toen werd een touw, van doek vervaardigd, gespannen op de pagelaran, 
5 asta hoog van den grond —en toen zich nu de gamelan op een afstand liet 
hooren, werden de Raden’s gelast onmiddellijk een begin te maken en een krijgs- 
dans uittevoeren op het gespannen koord. 
De beide Radens lieten hun sendika hooren en nadat Raden Banjaktjatra de 
sembah had aangeboden, besteeg hij ’t koord; ook Raden Banjakbelaboer trad half= 
geknield voorwaarts, bood de sembah aan, besteeg het koord en voerde (met zijn 
broeder) de beksa ngrangin uit. Wat waren ze bedreven, die twee, in de uitvoering 
daarvan; de een gaf den ander niets toe. Daar ging een gejuich op onder de 
Dipati’s, — het was aangenaam om te hooren. | 
Daarop voerden ze een rondedans uit en allen die het zagen, waren ver= 
baasd over zooveel bedrevenheid. Ook de Boepati was sprakeloos van verbazing: 
old 
de een doet niet onder voor den ander!. . . . in behendigheid staan ze gelijk! 





















