XXIX. 
DOERM A. 
Alle troepen waren aangetreden op de aloen-aloen en daarbij Gelap nja- 
wang en Kebogoemoeloeng. Onder hevig geschreeuw marcheerden ze af. Ke- 
telfrommen en bekkens werden geslagen; tamboers en pijpers roffelden en floten 
_ daardoor heen, bij en met het getoeter der trompetten, het brieschen en hinneken 
der paarden en het gejoel van de volksmenigte. Het leger zag er uit als een 
berg, die in vlam staat. Het marcheerde de stad uit, de grens over, alles in 
gestrekte pas en maakte tegen den avond halt. Bij het krieken van den dag 
rukten ze weêr op en hadden ze dan heel eind weegs afgelegd. Spoedig hadden 
ze dan ook het grondgebied van Pasir bereikt. 
| De marsch ging recht door naar Tamansari en daar schoot men zich op in 
de pasanggrahans. Ook de beide Radens kwamen daar aan en overlegden daar 
met elkaâr. 
Raden Banjaktjatra zeî tot zijn broeder: als je met mijn wensch instemt, zou 
ik wel willen, dat mijne vrouw naar de hoofdplaats ging en haren vader kennis 
gaf, dat ik reeds aangekomen ben; ik zelf ga dan niet met de troepen de hoofdplaats 
binnen, maar ga onmiddellijk af op den vijand en trek van Tamansari westelijk op. 
De jongere broeder betuigde instemming met het verlangen van zijn broeder 
en ‘toverleg was daarmeê ten einde. 
Toen de troepen genoegzaam hadden gerust, kreeg de prinses de opdracht 
om stadwaarts te gaan. 
Dadelijk maakte ze zich op met haar personeel van emban’s, parékan’s en 
tjeti's — terwijl haar man zijne dapperen liet opmarcheren naar het zuid-westen. 
Dof-dreunend stapten ze voorwaarts, zeer op hunne hoede en links en rechts 
_ uitziende. 
Doch laten we verhalen van de tocht der prinses. 
Deze was reeds binnen de stad en welhaast in de poeri met de vrouwelijke 
bedienden en de 40 prinsessen. Daar aan gekomen, zette ze zich neder in het gezicht 
van vader Dipati. Deze was vervaard op de verschijning zijner dochter en wenkte 
haar om spoedig nader te komen. 
De prinses trad nader, bood de sembah aan en kuste de voeten van 
den vorst, die haar omhelsde. Daarna naderde ze de vorstin en bood deze 
de sembab aan. 
