— 115 — 


























Zonder verder over de marsch uitteweiden worde aangeteekend, dat de tocht 
zonder ongeval plaats had. 
Toen ze aan het gebied van Pasir-loehoer gekomen waren, sloeg het leger 
van Demak zich tot tijdelijk vertoef op buiten de hoofdplaats. 
In de pasanggrahan had een overleg plaats tusschen de beide patih’s, den 
 wali Pangeran Makedoem en alle Boepati’s. 
Pangeran Makedoem zeide langzaam tot de beide patih’s: ik zou u raden, 
_patih’s, om dadelijk een bode aftezenden binnen de hoofdplaats en wel met een 
_ brief, waarin het vaste en laatste besluit van den Dipati van Pasir-loehoer worde 
afgevraagd: of hij zich aan ons onderwerpt, dan wel tegen ons in verzet komt; 
‘dat, wanneer hij zich onderwerpt, hij voor ons verschiĳne; doch, wanneer hij 
onwillig is, het onherroepelijk zal moeten worden uitgevochten; en dat hij dan 
zijn kruid en lood gereed houde; zijn bèntèng versterke; zijne bolwerken hoog 
optrekke en zijn vesting-gracht uitdiepe! 
De beide patih’s stemden daarmeê in: dadelijk stelden ze een brief en in 
een ommezien was een bode daarme@ dravend op weg. 
Zwijgen we verder over den bode en melden we, dat Dipati Banjak-belanak 
zich ter hoofdplaats bevond en juist in debat was met zijn jongeren broeder, Raden 
patih en alle poenggawa’s en mantri’s: zeg me, zoo sprak de Dipati, zeg me, mijn 
jongere broeder, of ge daarmeê instemt — en gij, mantri’s en he poenggawa’s, 
zegt me, of ge ’t daarmeê eens zijt. 
Zoowel de patih, als de poenggawa’s betuigden instemming met hooger 
gevoelen. 
| Sang Dipati hernam: mijn broeder, ik wensch mij te onderwerpen aan den 
grooten heer van Demak en wel, omdat volgens de beschikking, die door de 
ouden is overgeleverd, het oogenblik gekomen is, waarop het Boedha-geloof te 
verdwijnen en plaats te maken heeft voor het verheven geloof, dat Islam genoemd 
wordt: — de instellingen van den profeet van Allah. 
Laten we dus ophouden den naam aanteroepen van Déwa Batara en van 
heden af aan belijden: Allah en Adam is Allah's profeet (1). 
Á De jongere broeder prees het vorstelijk begeeren en de mantri’s en Moose 
poenggawa’s hadden daar niets tegen intebrengen. 
En juist, dat men met dat debat bezig was, kwam daar de bode van den 
grooten heer van Demak met een brief. 
Hij werd dadelijk voor den Vorst gebracht; de brief werd in ontvangst 
‚genomen, door Sang Dipati van Pasir-loehoer geopend en de geheele inhoud er 
van met opmerkzaamheid gelezen en overwogen in zijn hart. 
(1) Aldus in het handschrift. 
