— 119 — 
























Men verhaalt, dat Ki-Dipati Banjakbelanak juist in gesprek was met Pange- 
ran Makedoem, den wali, en met zijn jongeren broeder, Raden Patih, en dat, 
terwijl ze daar zoo genoegelijk zaten te redeneren, het gesprek onderbroken werd 
door de komst van de beide afgezanten, die de brieven kwamen brengen van 
Demak. 
De brieven werden aan Pangeran Makedoem en aan Dipati Banjakbelanak 
eerbiedig aangeboden; ze werden in ontvangst genomen en geopend; de inhoud er 
van werd met opmerkzaamheid gelezen en er werd een sendika op geuit, zoowel 
door Pangeran Makedoem, als door Dipati Banjakbelanak. 
Vervolgens werden de brieven beantwoord en namen de boden van Dee 
nadat zij uitgerust waren, met spoed de terugreis aan van Pasir-loehoer naar 
Maar zwijgen we verder over de boden en vermelden we, dat Dipati 
Banjakbelanak en Pangeran Makedoem zich gereed maakten. — 
Nadat eene proclamatie was uitgevaardigd, was het volk van Pasir dadelijk 
gereed om verder voorttetrekken naar de landen van Prajangan. 
Voorts werd er iemand belast met ’tbeheer van het kluizenaars-verblijf 
van den Pangeran-wali, de desa Bawang goela goemantoeng, en wel Pangeran 
Praboeara. 
Toen al het volk van Pasir in gereedheid was, toog het met den Dipati 
en den Pangeran op reis. 
Het was een vreeselijk geraas en eene schittering van uniformen. 
Het geroffel der trommen mengde zich met ’t gehinnik der paarden. 
Het was vermakelijk om te zien, die lange stoet van gamelan’s en pra- 
dongga's, evenals een wardoe-angga — wardoe beteekent bloedzuiger, angga water; — 
het gedruisch van het volk was als warsa kentaki — warsa beteekent regen, kentaki 
groot djatibosch — het was dus een gedruisch als van een regen, (neervallende) op 
gen djatibosch; — de gang van de menschenmassa was als séla blékiti — séla beteekent 
steen en blékiti muer — de massa geleek dus op mieren, die onophoudelijk en in een 
lange rij over een steen gaan. | 
Er wordt niet verhaald, hoelang de marsch duurde, maar men kwam in 
het land van Keloentoeng bentar of wel Pegadingan. 
De Dipati van Keloentoeng bentar ging ze te gemoet, ontmoette hen, on- 
derwierp zich en werd in den Islam opgenomen. 
Van Keloentoeng bentar zette men vervolgens de reis voort naar En- 
Toen de Dipati van Endralaja vernam, dat het leger in aantocht was, ging 
ij het onmiddellijk te gemoet en toen hij Sang Dipati Banjakbelanak en Pangeran 
Makedoem ontmoette, inviteerde hij de heeren om de stad binnentegaan. 
