— 126 — 
zwijm en was den dood nabij, .... op het punt om den laatsten adem uitte- 
blazen (1). ... 
Dadelijk werd last gegeven om het lichaam te reinigen; daarna werd ’t 
in een liĳkwa gewikkeld en nedergelegd in het graf, aan het voeteneinde van de 
Kedong-welajar. 
Zwijgen we verder over den doode en over Pasir-loehoer en spreken we 
van Demak. 
Toen de Sultan van Demak vernomen had, dat Pangeran Senapati van 
Pasir ziek was, liet hij vier kaoem’s komen en zeide: kaoems, ik zend u-vieren 
af naar Pasir om mijne deelneming te betuigen. Ik heb vernomen, dat Pangeran 
Pasir op dit oogenblik ziek is; ik heb daar erg meê te doen, omdat mijn vader 
zaliger hem zeer genegen was en hij mijn’ vader vele diensten bewezen heeft. 
Gaat dus en wanneer gijlieden hem dood aantreft, leest dan gebeden voor hem — 
en als gij hem levend ontmoet, past hem dan op. 
De vier kaoem’s spraken hun sandika onder het aanbieden van de sembah 
en trokken zich hurkend terug uit de tegenwoordigheid van de vorst. 
Zonder ongemak volbrachten ze de reis en, te Pasir aangekomen, verschenen 
ze voor den Adipati en deelden hem mede, dat ze als gezanten kwamen van den 
Sultan en al de bevelen, die ze van den vorst hadden gekregen. 
De jonge Dipati was daarmede zeer ingenomen en antwoordde vriendelijk : 
kaoems, voert de bevelen van Zijne Majesteit uit en begeeft u daartoe naar het graf 
om de gebeden te lezen voor mijn vader. 
Dadelijk begaven zich de vier kaoem’s naar de begraafplaats, zetten zich neder 
aan het voeteneinde en lazen daar aanhoudend en zonder tusschenpoozen de koran. 
Toen ze ieder (2) ongeveer eene afdeeling hadden afgelezen, werd er een 0 
stem vernomen in het graf, die zeide: kaoem’s van Demak, weet, dat mijn dood 
nog piet volkomen is: zet u dadelijk aan het werk om mij optegraven. 
Toen ze dat hadden vernomen, repten zich de vier kaoem’s naar de kota 
en rapporteerden aan Adipati Tolé, wat een stem uit het graf hun gezegd had. 
De Adipati schrikte hevig op de mededeeling van de kaoem’s, begaf zich Á 
naar het graf en gelastte het onmiddellijk te openen. 
De grond werd ontgraven; het lichaam werd onderzocht, doch het werd _ 
werkelijk dood bevonden. 
De Dipati ontstak daarop in woede tegen de kaoem’s, maakte veel bewe- 
ging met armen en handen en zei: gij schaamtelooze kaoem’s van Demak, die me 
daar met zulke leugenachtige praatjes aankomt; ge hebt zwaar tegen mij misdreven. — 
Daarop werden op zijn last de vier kaoem’s gevangen genomen, twee 
(1) Zie de eigenaardige uitdrukking: dèrèng lampoes sawég sanginggilling ténggak. 
(2) Hier wordt Banjoemaasch éding gebruikt voor édaug of éwang. 

